Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/269

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


դանի երանգներով, իր կառ, գեղեցիկ ոճով ու իր վճիտ պար* զաթյաՕոփ

Առեք պալատական գրողներից թեկազ ամենամեծերը, ամենալավերը.– մի Գյոթե, որ էնքան նոր է ու էնքան համայնապարփակ, բայց որ վեյմարի պալատում է ապրել ու երգել, մի Ֆիրդոաի, որ Մահմուդ Շահի երգիչն է, մի Ոտաթավելի, որ Թա– մտր թագուհու երգիչն է, էլ չեմ ասում մի Կոոնեյլի, մի 1Դասի– նի ե սրանց նման ուրիշներին, որոնք պալատից դարս կյանք չեն էլ ընդանամ, սրանց դիմացը դրեք մի Մոլիերի, մի Բ՚եոոնսի, մի Բերանժեի կամ մի Իբսենի, որոնց թիկունքին իրենց ժողովուրդներն են կանգնած։ Խոսքս, իհարկե, տաղանդների մեծության ա փոքրության վրա չի, այլ ոգու, շնչի, ուղղության, աշխարհայացքի, ե կտեսնեք ի՜նչ ահագին տարբերություն կա; Մի տեղ տիրողներն են ապրում, մյուս տեղ ժողովուրդները։ Մի տեղ ժողովուրդներն են թամաշավոր, մյուս տեղ թագավորները։

Հայ ժողովուրդն էլ պետք է պարզ հասկանա ու տեր քւաԱ– դիսանա իր ամենանվիրական ստացվածքին, իր ազգային հանճարին, պետք է ապահովի ա կազմակերպի իր ազգային ոգու արտահայտության ու հզորացման գործը, իսկ թե ո՛րտեղից կամ ի՛նչպես, էդ ամենից հեշտն է։ Ամենից դժվարը հասկանալն ու կամեւվորելը, ցանկանալն է։

Միայն վերև հիշած ընկերությունները հերիք են, որ մեջտեղից վերանա «որտեղից^-ի խնդիրը, այժմ կխոսենք էն մասին, թե ինչպես պետք է կազմակերպել։

IV

Մե% տեսանք, որ հայոց գրականության զարգացումն ապահովելու միջոցը ոչ միա|§ հնարավոր է գտնեք, այլև պատրաստ կա արդեն։

Մնում է վերջին հարցը, թե ի՞նչպես պետք է կազմակերպել գործը, ո՞ւր կենտրոնացնել միջոցները և ինչ մարմնի որոշումով ա ձեռքով բաշխել։

Յիշտ է, էս խնդիրը կարող է վեճ հարացանել մեզանում

ա.