Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/309

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


1920

1901 թվին, անհպջող պատերազմի հետևանքով, Ռուսաստանը ծայլվւց ՞ծայր սկսել Էր ալեկոծվել։

Հեղափոխության ուրվականից վախեցած ռուսական բյուրոկրատիան ժողովուրդների համար մի չար խաղ հնարեց, ցանկանալով բաժանել նրանց ե դրանով զբաղեցնել նրանց ուշադրությունը։

էդ ուղղությամբ նա գործի ձեռնարկեց ե Անդրկովկասում։

Անդրկովկասում պետք էր իրար դեմ հանել երեք ժողովուրդ— հային, վրացուն ու թուրքին։

Անցյալ փորձերը ցույց էին տվել, որ անկարելի էր հայ-վրա– ցական ժողովուրդների ընդհարումը գլուխ բերել։

Այո՛, եղել են տխուր միջադեպեր, բայց դրանք կարողացել են միայն պաղեցնել, պղտորել, թունավորել ժամանակավորապես էդ ժողովուրդների հարաբերությունները, էն էլ միշտ վերին խավերում, և շատ-շատ թույնը հասցնել մինչև գործիչների ու հրապարակախոսների լեզուն, բայց էդ թույնը հասցնել մինչև հայ և վրացի ժողովուրդների հոգու խորքը — չի հաջողվել երբեք։ Եվ մնացել են անսասան մեծագույն հիշատակներով լեցուն էդ հոգիները։

Եվ էն երկու ժողովուրդը, որոնք իրենց պատմությունը սկսում են նրանով, թե Հայկոսը (Հայկ) և Քարթլոսը եղբայրներ էին,

302