Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/32

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


դարձնում են ողբերգու գեբասան։ Վկայության հետ անապահով 1ւքւ|ււո«*ոոււքս|քւ համաբ նպաստի առաջարկություն է լինում։

մերժվում է, իսկ վկայությունը, որ տպվեց հայոց մամայի էջերում, ենթարկվում է հայկական ծաղրին ու կասկածին.

ժամանակ է անցնում։ Երիտասարդին Պարիզում մի րՕ– աիր հասարակության ե զանազան երկրների թղթակիցների ներկայությամբ բեմ են հանում ֆրանսիացիք։ Երիտասարդը փւպ– 1 ււ111 հաջողություն է ունենում, և ֆրանսիական, անգլիական, գերմանական, իտալական, իսպանական, բելգիական թերթերի Պարիզի թղթակիցները այդ թերթերում հայտնում են իրանց կարմիրս, միաբերան գովում են երիտասարդին, համեմատում են նշանավոր տաղանդների հետ, թատրոնի նոր աստղ են նախատեսնում…

Թոթը հասնում է հայոց աշխարհքի իմաստուններին։ Եվ, նրանք դարձյալ հերքում ու ծաղրում են մասնավոր շրջաններում 1ւ մամուլի մեջ, այս անգամ արդեն եվրոպացիներին ու նրանց հասկացողությունն է| հետը… (Մուր ճ, № 10—11, Սևյան, էջ !578)Տ։

Այս ի՞նչ բան է, ի՛՛նչ են ոպում այ՛ս մարդիկ, ինչո՞ւ են ւպս– պես երդված հակառակ կանգնել։

Ահա այս բանը շատ հետաքրքրական է ե միաժամանակ շատ բնական։

Մի գաղտնի խորհրդով տաղանդի երևույթից միշտ վրդովվում է բթամտությունը, նրա պղտոր գիտակցությունը ավելի խառնվում ու մթնում է և կորցնում է բանականության ու բարո– այկանության բոլոր լուսավոր նշանները։ Աչքերն արյուն կոխած, հանդուգն ու համառ, հաստ ճակատը դեմ արած հարձակվում է նա անհաշտ ու անդադար։ Մի անգամ վրդովվել, վեր է կացեք, այլևս դժվար է նրան զսպել։ Զղջում, ամոթ, խղճահարություն… էլ ոչ մի բան ետ չի պահիլ նրան, մինչե զոհի շունչը չկտրի, չխեղդի, որ հանգստանա։ Եվ նա միշտ խեղդում է ու աշխատում է խեղդեի.. £այց եթե այդ պայքարում, հանգամանքների բերմունքով, տաղանդը պատռում է իր շրջապատը, հաղթող է հան–

29