Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/337

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


հքւտսցե| ե%քյ up աչ աֆ չդիմի, մինչե հավաքվենք, տեսնենք ով ավելի կարիք ունի ե ով որտեղից նպաստ է ստանում։ Բայց Փափսպյտնն անցյալ օրերին եկավ ինձ մոտ և հայտնեց, որ ինքն արդեն տզում է դիմել։

Կրկին գալով ինձ, ես ձեզ բաց սրտով ու պարզ ասեմ, որ որքան մեծ է իմ նյութական կարիքը, հազար անգամ ավելի մեծ է այս տեսակ կյանքից ազտավեւտ ցանկությանը, այս կյանքից, տր ինձ համար այնքան կորստաբեր է եղել և այժմ էլ միայն մի դագաղի նշանակության ունի։ Ասում եմ այնքան մեծ է այս հեռանալու, շունչ քաշելու, սթափվելու ցանկությունն իմ մեջ, որ ինձ անիրագործելի ցնորք է թվում; Անիրագործելի, մանավանդ երբ սրա հետ հաշվի աո&հք,. որ միաժամանակ զարգանալու խնդիր ունեմ առաջս դրած ե ընտանեկան դրություն։

թԿԿ ադա թւդռրը կապված են նյտթտկտՏ խնդրի հետ ե կաթող էֆ§ գռ$ե մատտ#թ լուծվել իմ դիմումով, որ դուք ապըսպ– րել եք, թե անեմ ընկերությանը, ես դժվարանում եմ, չեմ կարող անել։ Այնքան անախորժությռւնների U հոգեկան հուզմունքների հետ է կապված դա, որ ես չեմ կարող։ Բայց մի գրեցեք, տեսնենք դուք ի՛՛նչ եք խոսացել, ե այդտեղ ի՛՛նչ են հատկանում գրող աււեւտվ* արւ^վհետե այստեղ վեճ կա ե նույնիսկ գրողների շրջանում պարզ չի, թե ինչ բան է գրողը (sic):

Իմ կտղմից բարեեցեք տղերտնցը. Սիսակը նամակիս ինչո՛ւ չի պտտտսխանում, չէ որ արդեն մեջը կաԱակաԵ տասն օրն անցավ։ Կաշխատեմ ձեզ «մին տեսնել»։ Աստծու խաթեր, Օջախը չքանդեք։ Ա|ստեղ գրողների ժււղռվում խոսք եղավ Օջախի մասին, ես հտ|տնեց|ւք up այդ ճրագը, որ վառվում է գրողների համար* Օջախիքն է ե այ|ճ, Օջախը գուցե գրողներից ուղերձ ստա&ա։

Ձեր Հովհաննէա