Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/350

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


խնդրում եմ շատով նամակ գրեք– սրտագին բարևներ "իէէ՛ ե տիկնոջս կողմից և համբույր Երեխաներին։

Միշտ Ձեր Հով. Թամա!կտ<? 9. ՓԻԼԻՊՈՍ ՎԱՐԴԱՋԱՐՑԱՆԻՆ

Սիրելի Ֆիլիպ,

Քո վերջին նյութերդ իսկապես լավն են։ Լավն են. իհարկե, |Փրև մտքեր, ոչ թե իբրև արտահայտություններ։ Ասում ես՝ չորրորդը վախենում եմ ուրիշն ասած լինի, հիշեցնում Է ՒԽ#Շ(ա~ի «1 է86ա»-ն: Այո՛, հիշեցնում Է և գրեթե նույնն Է՝ ավելի պարզ ււո ած, աւյկի հասարակ հայտնած։ Հենց բանն Էլ հայտնելու (Ափ և աժի մևջն Է* արտահայտությոէնն Է բանաստեղծությունը, ոչ \ոե միտքը։ Մարդիկ վերցնենք, ամեն մարդ Էլ մարդ Է. բայց նրանցից ոմանլ> ունեն գեղեցիկ աչքեր, գրավիչ կերպարանք, անուշ ձայն ե այլն արտաքուստ, կամ խելք ու շնորհք, ազնվություն ու անկեղծություն և այլ աոաքինություններ։ Սրանք Էապես տարբերվում են ընդհանուրից, որոնք զուրկ են այդ բոլորից։ Սրանր կենդանի բանաստեղծություններ են, բնության երգերն են։ էէշմարիտ, մի՞թե գեղեցիկ կնոջից ավելի սրտաոուչ երգ կա, կամ ասաբինի մարդուց ավելի վսեմ բանաստեղծություն։ Ասելս այն Է, որ դա <ւուր ես ասում, թե այս կամ այն միտքը հայտնած Է այպեն։ Թսւեոտտեդծութտւնը փիլիսոփայություն հո չի։ Մի՛թե, օրինակ, Պապայանի1 երգած օպերաներում ուրիշին չես լսել։ Ո՛՛ր բանաստեղծն Է մի նոր միտք հայտնել։ Ես, որ աստվածացնում եմ Շեքսպիրին, իսկի չեմ Էլ մտածում, թե նա ինչ միտք Է հայտնել, դրա վրա չեմ հիանում— այլ թե ինչպես Է հայտնել։ Ա՛յ, վերցնենք հենց քո այս նյութի մասին, մի տեղ խոսում Է* ավաոս միտս չի, որ գրեի, բայց այնպես, որ աոաջին անգամից

841