Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/351

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


քակի շես էլ ասյ%, $ե միևնույն թանն՛է աաա! ի% որ %«ա|աոնը. այնինչ միևնույն միտքն Է։ Մի խոսքով միսնո^ն նողը, որից բրուտը կճուճ Է շինում, աստված՝ մաըդ։

Ին» ավելի դուր եկան 11-ն ու 111-ը։ Դրանք միևնույն բանն են երկուսն Էլ։ Իսկ 1-ը, որով անպայման լավ նյութ ես շոշափում, մի պակասություն ունի ե մեծ պակասություն — այդ մակերևութական առարկություններն են, ոչ խոր և հոգեկան։

Քո այս նյութերը ինճ յարկաքրամ են ոտանավորներ թխե– |ու— և ես որը նյութ կառնեմ ուղղակի, որը միտս մի ուրիշ բան Է Գցռւմ, որին Էլ կպատասխանեմ։ Ահա, այսօր գտա առաջին գրածիդ պատասխանը, որով քո «սիրելիին» առաջնորդում Էիր քո հոգուդ գաղտնարանը — խորքը։

ՍԻՐԵԼԻ

էսորն Է քո հոգիէն երկընքի նման, Գաղտնիքներ ուտի իր խորքում ահեղ… Եվ ցույց ես տալիս այժըմ դու ճամփան, Որ քո սիրելին1 ներս մտնի այնտեղ.,.

Ո՜վ դու անզգույշ, ստեղծման օրից Հայտնի [..,.,. • , • . . ]

Տեր ինքը լավին ռդք Էս^^րից Ընտրեց ու տարավ քսորքյերն երկընքի.

Այնտեղ անպատում յ^ության միջին, Անվկրջ երջանիկ*, լուսեղեն հարկումն Եվ, սակայն, հանկարծ, իրան Արարչին Ուզեց կողոպտել երկընքի խորքում։

Մնացած<ն> արդեն դու գիտես .անշուշտ; Երկուսի էլ հիմա տանջվում են տրտումդ Աեկը երկընքում մը ո այլ ու մենակ, Իսկ մյուսը մերժված՝ խավար անդընդոլմ։

34%