Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/352

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Զգո՛ւյշ կաց, ընկեր, թեկռպ «սիրելի»— Մի՜ բանար հայիդ նորս* ստաջին. Դու ներս կըթողնես, նա աւրս կըմտնի, Նս/… որ դավ նյութեց* նույնիսկ ԱրտրչիԹ

Երեի գլխի ընկար, որ նախկին հքեշտակ~ աստծու սիրելի— սատանայի к աստծու նաղլն եմ անում։ Իհարկե, այս ոտանավորները մեր մեջ, այսպես ասենք— խաղալու համար են գըր–

փսմտ

Անցյալ օրր տեղում (առավոտը) թարգմանեցի Кольцов-ի մի ոտանավորը — «Саду я« &м стол» — ուղարկեցի «Տարազ»– ին*ւ Сто «-ը շինել եմ գիտես ինչ—սլատի տակէ ե այս ոչ թե հանգի համար, այյ ավելի լուրջ խորհրդով; Եթե սեղան թարգմանեի — նստել եմ սեղան — այդ հայերեն կնշանակեր նստել եմ սուփրա։ Եթե գրեի սեղանի մոտ— տգեղ Էր։ Վերջապես բանաստեղծությունը հայերեն չէր լինիլ։ էսեղճ հայ մարդու տարակուսանքի ու մտածմունքի տեղը– պատի տակն Է։

Դրում ես թե՝ արի, գոնե ուրիշների վրա կծիծաղենք։ Ուրիշների վրա ծիծաղելու մեծ ախորժակ անեմ, բայց այնպիսի դրության մեջ եմ, որ ծիծաղս իսկի չի գալիս։ Քանի մտածում եմ Թիֆլիս գալու մասին, վախի նման մի զգացմունք Է ինձ պատում։ Այն բոլոր հոգսերը,, որ առաջուց, հայտնի ինձ սպսաում են այդտեղ, վերջապես տանս տերը, որ շատ լավ տան տեր Է եղել, ե արդեն դժգոհությրւնը հասել Է ինձ— Մի խոսքով, եթե հնար ունենայի, Թիֆլիս չէի վերադառնալ, թեև այստեղ է| չեմ կարողանամ ապրել։ Ես միանգամայն չէի ցանկանալ, որ ոթւ դարձյալ միջամտեիր, ուրիշներն է|, լավ գիտեմ, չեն միջամտիր..

Թաքվիո, խոստացել էին սեպտեմբերին 80 ո. ղրկել։ 4 նամակ եմ գրել—պատասխան է| չեմ ստացել։ Դե արի ծիծաղենք։

Անցյալ օրը գիտե՛ս» ինչ. պատահեց, թիֆլիսեքի մինը եկել էր այստեղ։ Դրան բան եմ պարտ։ Ինձ հարցնում էք թե երբ ես գալու, իհարկե ակնարկելով այն հաշիվը։ Ասում եմ «շուտով»

• ջնջված՝ կողոպտեց

348