Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/358

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


տիպան U Լ. Նազարյան), թե ուսանողները մի գրական ժողովածու18 են ուզում հրատարակել, խնդրում են իմ աջակցությունը։ Փափազյանը, որ այնտեղ է այժմ և պաշտոն ունի— ինչպես դրում է, ֆրանսիական Credit Lyonnais բանկում, մասնակցում I ժողովածվին, հանձն է աոել խմբագրել և այլն— գրում է, թե շնորհակալ կլինենք, եթե ուղարկես երգիծական պոեմդ «Բանաստեղծը և սատիրը»– այսինքն Մուսան։ Արդ, ինձ մոտ չը– կան ոչ բանաստեղծ ե ոչ Մուսա։ Կարծեմ մեկը դու ունես։ Մի նայիր m քո նկատողություններով հանդերձ ղրկիր ինձ, որ ուղղեմ ու ղրկեմ ուսանողներին։ Քեզ գրել էի, թե Կաղցովի «Сяду я зл стол дп иодумлю»— ոտանավորը թարգմանեցի—ղրկեցի «Տարազին»։ Այժմ խմբագրությունից գրում են— թե ցենզորը րոնել է։ 1;կ ու բան հասկացիր։ Ախար ի՛՛նչ ցենզորի բսնելու բան է դա։ Ուրեմն էլ ի՛՛նչ անենք, ի՞նչ մտածեք։ Ահա թարգմանու– թյունը։ Աոաջուց գրել եմ, որ за стол-ը շինել եմ պատի տակ,– պատի տակը համարելով հայ գեղջուկի մտածմունքի տեղը— փոխադրել եմ։

ԴԵՂԶՈԻԿԻ ՄՏՈՐՄՈՒՆՔԸ

Նըստել պատի տակ Ու միտք եմ անում, Թե ինչպես մենակ Ապրեմ աշխարհում։

Ոչ ջահել կընիկ

Ունեմ իմ կողքին, Ոչ թև ու թիկունք Մըտերիմ ընկեր, Ոչ մի տաք անկյուն, Ոչ արծաթ—ոսկի, Ոչ տափան ու չութ, Ոչ քյահլան մի ձի… Պակաս օրի հետ

§49