Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/372

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Այժմ գնում եմ ф հեքիաթ ասողի մոտ։ Մենակ եմ տզացեք* Այստեղ ամեն գիշեր տաքն են կտրամ։

Մարքսս Մարկովնան4 երեի եկած կլինի, Դիլիջա նիք մարդ եկավ, ասում են այստեղ ցուրտ Ь Դրոտք Է, որ ճոր ծրագիրներ Է կագմեյ։ Տեր աստված; Ես կարծում եմ այս ձմեռ նար բաներ ե% տեսնելու նա կանի, ես հավատում եմ; Զարմանալի,կին Է։ Ափսոս նրան լավ չեն ճանաչում առհասարակ։ Է՜հ, վերքումր կճտնտչեէԼ միշտ վերջո ւմը…

Քո Օհաննեււ

1«. «МОД Ш\АМШЧЛ%1Ъ*

Աբաս-թուման—Թիֆլիս

Ш2 թ. սեպտեմբերի 25

Թանկագին օր. Վարյա

Իհարկե, Դուր գիտեր, որ ես Ձեգ չեմ մոռանում։ Այղ հսա–

տատ գիտեք։

Դեռ գալու ժամանակ վագոնում պառկած (ներեցեք անքաղաքավարի դիրքիս) կարդում էի Զուդերմանի նոր դրաման — Да здравствует жизнь2!

Աղջիկն ասում Է. Мама! Жизнь так хороша, что того я глади разоряется сердце от восгарга.

Մայրը պատասխանում Է.

Да, жизнь хороша, даже шгда* шгда шщ шшша Фдарби, страха и лвшеняй, и тогда все же хорошо жить,

Հիշեցի Ձեր խոսքերը, թե կյանքում այնքան գեղեցիկ բաներ կա՜ն.,.

ճիշտ որ կյանքում շատ գեղեցիկ բաներ կան, բայց նրանք բոլորն Էլ տանջանքի համար են գեղեցիկ, և սակայն քաղցր Է կյանքը։

Թորժոմից գնացի տեսնելու քԱսկուրյանը։ Հրաշալի Է երկաթուղով վերելքը դեպի £ակուրյան։ Այնտեղ խոսք ընկավ, թե