Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/394

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


f• 11 դրականության մեջ մի որևէ բան եմ ստեի որքան գոհ եմ. ոբ ակներե կարողացա իբաբ դեմ կանգնած ժողովարդների սրերը պատյան դնել տալ ե շատ ՛ու շատ անմեղների ագատեյ ւպս գա– գանակ ան կոտորածից։

Հիրավի, այսքան տգեղ, այսքան լիրբ, այսքա£1 անիրավ, հբեշական կռիվ, ինչ ոբ թուրք հայկականն Է~ դժվար թե եղած լինի։ Գուցե նախապատմական քրջան ներում, երբոր մարդիկ իրար ուտում էին;

Մենք այս ցած ու տմարդի կռվով միանգամայն դուրս մնացինք Ռուսաստանի ազատագրական մեծ կռվից։ Այժմ մեզ մնում է մի առաքինության հնարավորությունը— աշխատել վերականգնելս ե պահելու խաղաղությունը, շատ չտարվե] այդ դըժ– բախտ կովով, շատ չբաբբարոսաՀևսլ։

Մենք ուղղակի վայրենիանում ենք։ Առանց էն էլ ինչ էինք–• հիմի էս էլ վրա հասավ։

Ահա շարունակ դրա դեմ եմ ես եղել կանգնած իմ ձիավորների բազմությամբ ու իմ սպիտակ դրոշակով։ Եվ շատ եմ գոհ այսօր, որ թեև մեծ դժվարություններով—հաջողել եմ այն սահ֊ մաններում, ուր պտտվել եմ։

Հաճախ հիշել եմ քեզ և մոտիկ մի քանի մարդկանց— թե ինչ կասեիք— ինչպես պիտի ծիծաղեիք– երբ տեսնեիք լեռնե– րւսմ պատրոնդաշները գցած, զինված ոտից գլուխ, հարյուրավոր ձիավորներով ու ճերմակ դրոշակով։

Մի ուրիշ անգամ էլ կգրեմ .ւպդ օրերից։ Այժմ մի քանի օրով եկել եմ Թիֆլիս։ Այսօր նորից վերադառնամ եմ Լոռի. Շիրինկինր գրել է, որ ինձ ձեր րակա լեն։ Տեսնենք ինչպես է վերջանում։

Նորից մթնոլորտը խառնվում է. և ո՛՛վ գիտի՝ էս կարկուտի տակից էլ կազատվե՛՛մ, թե՞ չէ։

Ինձանից ու մերոնցից ջերմ համբույրներ ու բարևներ մայրիկին, Շուշանին, Մարապային ու Գավթին, Լիլիկին ու Միլի– կին։ Գրեցեք, տեսնենք ոնց եք։

Ինչպես են այժմ աչքերդ.– հավատում եմ, որ պետք է ա– ոողջացած գաս։ Մեզ էլ այստեղ տեսնես ազատ քաղաքացիներ։

388