Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/40

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Եվ այս ուղտ, հաշտարար ձայնը դատապարտելով նեղ կրոնական պառակէո ումները, հեոու նախանձը, դավանական ա– տելության ոգին, բախտի չարանենգ ոխերը մի համբույրով ցըր– վելով ու հերքելով հայտարարում Է, որ եղբայրությունը վեր Է կրոնական դավանություններից, և աստղերի տակ նրանից սիրուն ոչ մի բան չկա։

Այնինչ արդեն հնչում Էր Ռ. Պատկանյանի (Դ. Քաթիպայի) քաղաքացիական քնարի ձայնը, իսկ նրանից աոաջ թափառական Մ. Թաղիադյանը վաղուց արդեն մրմնջում Էր.

8Է՜ր, կեցո՛ զհայս

Եվ արա զնոսա պայծառս5…

Եվ Հնդկաստան, Տաճկաստան, Պարսկաստան— երկրեերկիր՛ տարուբերելով ու դեգերելով աղաղակում էր լուսավորություն, կրթություն…

Ահա այս մարդկանց և նրանց գործերի վրա ես կփորձեմ մի թեթե հայացք ձգել։