Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/412

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Երեկ էլ նոր հեռագիր ստացանք, թե լայՈածափււ| կո1ոււ|»ա5(1Այւ են սկսել Տաճկահայսւստանում։ էն. ինչ որ ամևնրւ էլ սպասում էինք շարունակ, ու ինչի մասին որ սարսափից չէինք էլ խոսողս; Այո՛, էսսյես, թուրքը վերջին անգամ լողում է էս դժբախտ <1»ւ~ ղովրդի արյան մեջ։

Ես համոզված եմ, որ սա վերջին ոճրագործությունը պետք է լինի էս համաշխարհային ճիվաղի, բայց թե մեզ համար էլ սոսկալի հարված կարոդ է լինել։ Խորհրդակցություն ունեցանք վերերի հետ, հաղորդագրություններ ու կարգադրություններ ե– դան արտակարգ, տեսնենք ինչ դուրս կգա։ Ամեն օր, ամեն օր նիստերի ենք, ջղային, հուզված, հոգնած։ էսօր էլ ահա երեք նիստ ունեմ։ Սպասում եմ մի մասնաժողովի, որ գալու է մոտս խմբագրենք Գրողների Ընկերության կոչը— հեոագրով դիմումը աշխարհքի գրեթե բոլոր ազգերի Գրական Ընկերությունսերին, մեծ թերթերին ու նշանավոր գրողներին1։ :

Ինձ ուզում էին ուղարկել Ռուսաստան շրջագայելու, խոսելու և նաև հանգանակության մասին հոգալու, կազմակերպելու, պիտի գայի և Մոսկվա, բայց իմ անձնական մեղքերը ինձ հնարավորություն չեն տալիս տանից շատ հեռանալու։

Ինչպես գրիլ էի անցյալ նամակում— էս խառը ժամանակը ես էլ, ի միջի այլոց, զբաղված եմ և հայրենագիտական, ե ուրիշ տկտսկի յխպո^լիքյ^րով–^ ասռւմ եվ գուցե դրանով է| մեր մանտկներին մի բանով օգնած լինենք՛– հայանալու և մարդանալու։ Բայց դժբախտաբար սարսափելի թղթի թանկություն է— մանավանդ բրիստոլի կարտոնի, չենք ճարում գրեթե– և դրանից էլթանկանում են խաղերը։

Շատ ու շատ բարևներով ու համբույրներով ամենիդ1

քո Հովհաննես

401

26 Երկ. ժողովածու հատոր IV