Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/416

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


ոանալաց հետո, մանավանդ այժմ է, որ չես" կարողանամ Լյ (գւ* րտսց տեսնել, ինչպես ե գաղթականնեոին առհասարակ, բասյ մանավանդ նրանց, որբերին։

Տեսնելու համար հսկայական ուժ Է հարկավոր, իսկ ես, ինչպես արդեն գրեցի, շատ եմ ջարդված, հոգնած ու տկար։

Իհարկե, կարոդ Էի շատ արիշ բաներ Էլ գրել, թերևս ավելի խոր ու խոշոր, որ տեսնեիք, թե հիրավի, չնայած իմ անսպաս յավատեսությանը և բնավորության զվարթությանը, թախիծը, որ ասում եմ, իրական Է ու, ավա՜դ, մշտական, անանց։

Մի քիչ ավելի ուժով տ աշխուժով մեր գրականության գործով Է, որ կարողանում եմ զբաղվել։ Կամ թերևս մեր կուլտուրայի առհասարակ։

Տեր գնալուց հետո Թիֆլիս խորհրդակցության հրավիրեցի մի քանի ուրիշ մարդկանց, որոնք մեծ սիրով մոտեցան գործին, և խոստացան ամեն կերպ աջակից լինել գլուխ բերելու մեր գրականության և այնուհետև մեր կուլտուրայի ապահովության գործը7։

Էստեղ Էլ նոր մարդիկ հանձն աոան գործին մոտենալու և միանալու։ Ըստ ամենայնի ձեռնհաս ու կարող մարդիկ։ Էսպես, աշնանը գործ կունենանք անելու։

Անշուշտ ցավով կարդացիք, որ Ռիթլիսի ու Մուշի շրջանում ռուսները մի քիչ ետ են քաշվել։ Հարկավ դա մի կարճատև նահանջ Է, բայց կարդալիս մարդու սիրտ կտոր-կտոր Է լինում, երբ մտածում Է, թե մեր թշվառ ժողովրդի մնացորդները, ուժասպառ, հյուծված մնացորդները տակավին մնում են հրոսակախմբերի ու բանակների ոտի տակ։

©ո՜ւտ, շո՜ւտ… և աստծու անեծքը բոլոր հզորների վրա։

Աշխարհքը պետք Է նորոգվի։ Էսպես՝ անկարելի Է։

£այց նամակս շատ երկարեց։ Ներեցեք, Էս իմ սովորությանը հակառակ դուրս եկավ?

Գրեցեք խնդրում եմ. շատ շնորհակալ պիտի լինեմ։

Ընդունեցեք մերոնց և իմ լիասիրտ բարևները։

Միշտ Տեր բարեկամը՝

Հ. ԹէԱմանյան

405