Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/422

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


նիստ տանցա% պրոֆ. Մառի ջերմ ատւոակոա^յաոր, ,կադւհյւ««ց Հայկական համալսարանի իդեսդ ծրագիրր, որոշւ|1ա миЦшП^ц բանալ լեզվական, գ.րական т պատմական ֆակււփոետոներր, բայց երբ խնդիրը եկավ պրոֆեսորներին՝ հայտնվեց, որ պրոֆեսուրա չկա։ Որոշվեց՝ փոխանակ համալսարանը բանալու՝ առայժմ մկր գիտության մարդկանցից ոմանց հնարավորություն տալ Հայկազյան Ընկ. միջոցներով՝ Ռուսաստան թե արտասահման՝ պատրաստվելու առաջիկա համալսարանի համար։ էստեղ էլ դարձյալ Ձեզ ի նկատի ունենք։

Վերջապես Ձեզ ի նկատի ունենք նաև էն խմբի մեջ, որ կազմված է լինելու մեր գիտնականներից ու բանասերներից և որին առայժմ Հայկական Ակադեմիա բարձր անունն ենք տալիս։

Ինչպես տեսնում եք, ինչ էլ որ լինի՝ Դուք այսուհետև պիտի Ձեզ նվիրեք հայոց լեզուն ուսումնասիրելու և հավաքելու գործին, մի գործ, որի մեծությունը Դուք ամենից լավ գիտեք, և մի գործ, որի համար Դուք, եթե չեմ սխալվում, անփոխարինելի եք մեր մեջ։

Մշտական հարգանքով՝

Հովն. Թէսմտնյտն

Աոայժմ իմ հասցեն. Пятигорск, Провал № 28

Թիֆլիս—Վլադիկավկազ

[1919 թ. փեսւովաո]

Իմ սիրելի Տեր Հսվաքբ.

Մեծ ցավով կարդացի նամակդ2։ Տեր Հակոբ ջան, գուցե թե ուրիշ օրերում Էնքան խոր չհասկանայի քո վիշտը, ինչքան Էս օրերում, երբ աչքերս դեո չեն ցամաքել «բղաս կսկ*ծի|ք3։ եվ

411