Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/435

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


վերջանա մեր դժբախտ խնդիրը իր ամբողջությամբ, որ կարագանանք անցնել մեր սիրած գործին— շի նար ար ական գործի, կուլտուրական աշխատանքի, ե Դուք էլ էդքան նուրբ ու ճաշակավոր, մի գեղարվեստագետ՝ Ձեր գործին անցնեք։

Ես նոր եմ վերադարձել Երևանից2։ Մեր երկիրը շատ է ավերվել վերջին տարիների ընդհարումներից։ Ամեն անգամ, որ թուրքերն առաջ են անցել, աշխատել են հիմնովին փչացնել երկիրն ու ցեղը։

Դուք արդեն գիտեք իմ հին կարծիքը, թե էս հանգամանքներում՝ Ռուսաստանն է մեր փրկությունը։ Եվ էս անգամ էլ, նույնիսկ էս հարբած վիճակի մեջ, ռուսները մեզ ազատեցին վերջնական վւչացումից։

Ավերումի վրա ավելացավ էս տարվան երաշտը մեր երկ– րում։ Բայց պետք է վկայեմ, որ մեծ թափով ու մեծ անկեղծությամբ են մարդիկ աշխատում ւիրկել ժողովրդին ու վերաշինել երկիրը։ Եվ անշուշտ պիտի հաջողեն, եթե արտաքին մի որևէ դժբախտ անակնկալ չխանգարի։

Նախագահը՝ Մյասնիկյանը3 և իր ընկերները արժանի են ամեն գովասանքի և աջակցության։

Եվ համոզված եմ, մոտիկ ապագան պիտի ապացուցանի իմ խոսքերի ճշմարտությունը։ Ամեն կողմից պիտի նրանց սիրեն ու գործակցեն։

Հենց նրանց գործակցելու համար էր, որ հավաքվել էինք Երևան և կազմեցինք Հայաստանի օգնության կոմիտեն4, որի մեջ մտնում –են.ամեն կուսակցության մարդիկ՝ 80 հոգի։ Կոմիտեն անկուսակցական է և չեզոք, երկրի մեջ գործելու է ազատ ու ար^ տոնյալ և իր ճյուղերը կունենա բոլոր գաղութներում։ Միանգամայն անկախ արդեն Պոլիս կազմած են էդ տեսակ մի մարմին– ապացույց, թե ինչքան հասունացած է գործը։ Նպատակն է ժողովրդին ազատել սովից և երկիրը վերաշինել…

Ռուսները խոստացան ամսական 25 հազար փութ ալյուր։ Եվ պետք է ասել, որ Ռուսաստանը շատ բան է ղրկում՝ գյուղատնտեսական գործիքներ մանավանդ։ Շուտով ուղարկելու են չթի ու այլ գործարաններ։

424