Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/459

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


ՀԱՑԱԴԻՏՈԻԹՅԱՆ ԱՋԴԱ6ԻՆ ՖՈՆԴԸ (էջ 138)

Այս հոդվածը Թ-ն գըել և Հթ. խմբագրությանն է ուղարկել Պետերբուրգից 1912 թ. մաբաի 24-ին, տպագրվել է մայիսի 2-ին, № 91-ում։

Տ1»ՈԻՐ ՀԻՇՈՂՈԻԹՑՈԻՆ (էջ 135) -

Տպագբվել է Հթ, 1912, հունիսի 20', - № ՝' 130:

ԵՐԵԿՎԱՆ ՊԱՏՄՈԻԹՅՈԻՆԸ ԵՎ ԱՑՍՕՐՎԱՆ ԻՐԱԿԱՆՕԻԹՅՈԻՆԸ (էջ 188) Տպագբվել է Հթ, 1912, սեպտեմբերի 7, № 196:

Այս հոդվածը գրելիս Թ-ը մեծապես օգտվել է իր՝ այն ժամանակ դեոևս անտիպ «վերք Հայաստանին» և <$18>26 թ. ռոա-պարսկական պատերազմը» ոաումնասիրությունից (տե՛ս ԹԵԺ՝, հ. VI, էջ 257—266):

1. Ակնարկում է 1826—1827 թթ. ոուս-պարսկական պատերազմը։

2. Ներսես Աշտարակեցի (1770—1857) —կաթողիկոս։

3. «Кавказский сборник»^ I հատորը հրատարակվել է 1876 թ. Թիֆլի– …սում։

Ղ. ԱՎԱՅԱՆԻ «ԱՆԱՀԻՏԸ» (էջ 142)

Տպագրվել է Հթ, 1912, սեպտեմբերի 20, № 205:

1. Տ. Նավասարդյանց, «Հայ ժողովրդական հեքիաթներ», 5-րդ գիրք, 1889, էջ 74:

2. «Աղբյուր», 1883, № 1,

3. Իր «Ռուսահայ գրականության պատմության» մեջ (Ա. մաս, 1909, էջ 58) Լ. Մանվելյանը գրում է. «Դրականության մեջ աոաջին անգամ գեղարվես– տորեն մշակեց այդ նյութը Թաղիադյանը, որին հետևեց Աղայանը։ «Վարսենի– կի» և «Անահիտի» համեմատությունը ես կանեմ իր տեղում»։

4. Տե՛ս է. Մանվելյան, «Ռուսահայ գրականության պատմություն», դ. մաս, 1911, էջ 36:

5. Տե՛ս «Сборник материалов для описания местностей и племён Кавказа», кн. 28, отд, II, «Предание об албанском царе Вачагане».

ԱՀԱ ԹԵ ԻՆՉՈԻ (էջ 144)

Տպագրվել է Հթ, 1912, հոկտեմբերի 16, № 227, հոկտեմբերի 17, № 228: Թերթում տողատակ տրված է խմբագրական հետևյալ ծանոթությունը. «Հետա– քըրքրական համարելով մեր նշանավոր բանաստեղծ Հովհ. Թումանյանի տեսա–

448