Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/96

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


պագրությանր հեղինակի բարձր անվան վայել արմանավորու– թյաններն ունենա…», ինչպես ասված Է հառաջաբանում։ £ալց մեծ եւ|սո| ցավս, երր գտա, որ Էնքան խնամքով ու զգուշավորու– թրակ» արած Մոսկվայի հրատարակությունը ոչ միայն չի ուղղել ոնի Թիֆփսի հրատարակության, ափաշկարա սխալները, այլև նրա ւ|րա ավելացրել Է նոր, ավելի խոշոր սխալներ։ Թաքվի Կուլտուրական Միությունն Էլ նրանից արտատպելիս իր սխալներն Է ավելացրել, Ա, ահա, Էսօր հայ ժողովրդի պաշտելի «Վերք Հայոյ ստանին» դրված Է մեր սեղանի վրա իբրև հայ գրքերի մեջ ամե նա անփույթ տպված գրքերից մինը, գուցե հենց ամենաան– ւիայթ տպվածը։ Հին, 1858 թ. Թիֆլիսի տս|ագրության մեջ սխալներ կան. օրինակ. Էջ 100 տպված Է «խ ո ո ը վեր ածելով», փոխանակ «խոտը վեր ածելով», դիբա, փոխ. դիբ ա, Էջ 258 քյան– դաղ, փոխ. վւիանդազ Է, Էջ 128 վտանկավոր ճամփերով, փոխ. վտանգավոր ճամփեքով, կամ թե չէ հնում՝ էջմիածնի միաբանքն էնպես ցրվեցան, որ «երկու ջանիցը հինգն էլա չմնացին…», նորերում, ուղղածներովն .էլ. նույն (էջ 109, 120, 138, 269) և սրանց նման ավել կամ պակաս կարևորություն ունեցող սխալներ անարատ մնացել են իրենց տեղը։ էդ հերիք չի, որ եղած սխալները թողել են, շատ ուղիղ տեղեր էլ փչացրել են ու սխալ են տպել։ Օրինակ, հնի մեջ (101) ասում է՝ «Աչքդ սաոչի ոչ, սրտիդ ու բերնիդ հոսի տուր»։ Նորերը (109) շինել են՝ «Աչքն սաոչի ոչ…», հնում (111)՝ «կես սհաթ չքաշեց…», ՛նորերը .(121) շինել ՛են՝ «կես սը– հաթ անց չքաշեց…»։ Հնում (129) Մ ո կ լ լ ո ւ ն, նորերը (188) շինել են՝ Մ օ կ լո ւ ն։ Հնում (129)՝ «Օդը ապականվել էր ջամդաքի հոտով ու հարամի ղշերը, որ աշխարհքի տակիցն ասես, թռել, հավաքվել էին…»։ Նորերը (138)՝ հարամի ղշերը դարձրել են համամի ղշերը։ Հինը (130)՝ պատմություններ է անում, ու ա~ սում է՝ «էսքան բանն անց էր կացել… մեր կողմը ոչինչ խաբար չկար», նորերը (139) շինել են՝ «է ս բ ա ն ն անց էր կացել…», հինը (132) ասում է՝ «…անունը քարերը սասանեցնում էր», նորերը շինել են (141) «…անունը քարերը սասանեցնում է ի ն»։

Հինը (135) ասում է՝ վարժատան չէին… որ… «քունները վարպետի անսիրտ պատմության վրա տաներ (թե՝ հայք էլ

93