Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/97

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


վաղ թագավորազուն ունեին)», նորերը շինել են (144) «…քուննե– քւը վարպետի անսիրտ տրամադրության վրա տաներ», հի– Խ (142) ասում Է. «Մկամ տունն կարս* իմ ոտը փակել, մկամ շե՞մ կարա իմ աչքն կապել», նորերը տպել են (151). «…մկամ չ%՞մ կարա իմ աչքն կապել»։ Հինը (171) ասում Է. «Ձեզ մոտ ե€ք գալիս, ծնալք սիրելիք, ձեր տեսան կարոտ՝ դուք միշտ պաշտելիք», նորերը (180) աղդել են. «…ձեր տեսան կարոտ՝ դուք մքւշտ պա տել եք»; Հինը (201) պատմում Է, թե «գլուխ տա– 11 հո ըսկի ադաթ չի. որն եկավ մեկ բարի լիս կամ ողորմի Աստված ասեց ու նստեց», նորերն ուղղել են (210). «գլուխ գալը հո քակի ադաթ չի…»։ Հինը (221) գրում Է. «…քար ըլեր կկակղեր, Iftudj ըլեր կհանգչեր, ար մնաց նրա սիրտը», նորերը (231) «պել են. «…կրակ ըլեր չհանգչեր»։ Չափազանցություն չեմ տնիլ, եթե Էստեղ երկու տող ե ա յ լ ն դնեմ։ Կետադրությունը հո՝ կ մի հարցնեք, կետերը տեղ-տեղ հողի նման ցրված են, որը որտեղ ընկել Է, ընկել։ Մի՛թե «Վերք Հայաստանին» Էսպես պետք Է տպվեր։ Ամենալավ «Վերք Հայաստտնի»-ն դարձյալ մնում Է հինը, մինչև մի նոո լավը կտպվի։

«Մ©ԱԿ»-Ի Պ. Գ. Վ.-ԻՆ

.Պարոն Գ. Վ., եթե կարող եք պարզ պատասխան տալ, խնդրեմ պատասխանեք Էս երկու հարցին։

Աոաջինը՝ ի՞նչ հիմնական հարց Է, որ ես թողել եմ աոանց

պատասխանի։

Երկրորդ՝ Էդ ի՞նչ տեսակ «սեր ու հարգանք» Է, որ Ձեզ թե– |տդրել Է Էն լեզուն գործածել իմ դեմ, որ Դուք գործ եք ածել Ձեր քամակում1; Մի շատ տարօրինակ սովորություն ա հանելուկ Է սա։ Ես ինչ որ աչքս բաց եմ արել՝ հայոց մամուլի մեջ շարունակ կարդացել եմ նման բաներ՝ «մենք սիրում ու հարգում ենք Էսինչ կամ էնինչ գրական մարդուն, բայց…»։ Հիմի դուք տեսեք ետևից ինչեր են գալի; Ես էլ իմ գրական կյանքում մի քանի անգամ ստիպված եմ եղել եոանդււվ պաշտպանվելու Էդ տեսակ սիրողների

94