Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
1888
ՆԱՀԱՏԱԿ
(էջ 30)
Ինքնագրի մշակման պատկերը
| 2 |
|
Երկնաբերձ լեռան [ծառաշատ] կրծքին,
|
| 3 ա |
|
Դրախտի հուսով մի սուրբ նահատակ,
|
| բ |
|
Հանգչում է վաղուց մի սուրբ նահատակ,
|
| 4 ա |
|
Հանգչում է հնուց, դարերից ի վեր
|
| բ |
|
Կուսական և թավ ծմակի միջին,
|
| 9—18 |
Չի պահպանվել։ |
|
| 28 ա |
|
Բարձրացավ տաճար մի մեծակամար։
|
| բ |
|
Բարձրացավ խորան գեղեցկակամար։
|
| 25—37 |
Չի պահպանվել։ |
|
| 39 |
|
Եվ ժողովուրդը
|
|
|
(տողի շարունակությունը չի գրված)
|
| 44 |
|
Մարդկերանցն անհայտ մեղքերի համար։
|
| 47—56 |
Չի պահպանվել։ |
|
| 65—73 |
Չի պահպանվել։ |
|
| 83—92 |
Չի պահպանվել։ |
|
| 101—104 |
Չի պահպանվել։ |
|
1889
«ՆԵՐԻ՛Ր, Ո՛վ ԿՈԻՅՍ, ՈՐ ՀՈՒԶԵՑԻ…»
(էջ 41)
| 13 ինք. |
Ների՛ր, ո՛վ կույս, եռմունքիս
|
«ԵՐԲ ԵՍ ՏԽՈՒՐ, ՀՈՒՍԱՀԱՏ…»
(էջ 43)
| 10 ինք. |
Ունի նաև՝ |
Հուսադրում է [ինձ] հանկարծ․
|
