Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ4.djvu/314

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Մարդու գործերն ու ճամփան։
297 Ամենքս այսպես հյուր ենք կյանքում

ԲԲ, ՀԳ (1909)

Ենթավերնագիր՝ Աշուղի զրույց

3 Սիրո՛ւն տիկնայք, ջահի՛լ տըղերք,
ՀԳ 18 Անեծք նըրա չար գործին.
ՀԳ 35 Ե՛կ, բերել եմ ես քո մահը,
55—56 Սպասում է այնտեղ կինը,
Ջահիլ կինը սևաչյա։
75 Կըռվի դաշտում Շահի առաջին
91 Այսպես է ասել հընուց էդ մասին
ԲԲ 107 Կերթա դեմ ու դեմ, տուր չի տա իրան,
108 Ռուստեմն ու Զալն էլ չեն հաղթի նըրան,
119 Ուր ահեղ կըռվով չի մտնի արքան,
129 Երգում է աշուղն արքայի սերը,
138 Աշխարհի տերն անսահման․․․
ՀԳ 141 Քո ճակատին թագ է վայել,
142 Լինես շքե՜ղ թագուհի․․․
145—146 Եվ դարձավ նա լո՜ւռ, դալո՜ւկ, մըտախո՜հ,
Եվ քունը փախավ սիրուն աչքերից․․․
155 Պըտույտ է գալիս չըքնաղ տիրուհին,
157 Հորդորում, խընդրում, որ ուրախ լինեն,
166 Մեր վըրայից անպակաս։
181 —182 Եվ չի դադարում երգի հետ վարար
Կախեթի կարմիր հին գինին հոսել.
ՀԳ 183 Խընդում են տիկնոջ թանկ կյանքի համար,
ՀԳ 191 Հորդորում, խընդրում, որ ուրախ լինեն,
ՀԳ 204 Երազներն ահեղ ամբողջ խրմբերով։
209 Եվ բարձրացնում է հըրեշն ահռելի
215—218 Եվ իբր ասում է՝ վե՛ր կաց, իմ հրեշտակ,
Թո՛ղ որ սպանեմ ես այդ հրեշին։
Այսպես է ասում Թաթուլ իշխանը,
Եվ զարհուրանքով տեսնում է հանկարծ