Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ4.djvu/316

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Լինես շքե՜ղ թագուհի․․․
150 Ցնծության ձենից դողաց Թըմկաբերդ։
155 Պըտույտ է գալիս չըքնաղ տիրուհին,
157 Հորդորում, խընդում, որ ուրախ լինեն,
166 Մեր վըրայից անպակաս։
182 Կախեթի կարմիր հին գինին հոսել.
191 Հորդորում, խընդրում, որ ուրախ լինեն,
204 Երազներն ահեղ ամբողջ խըմբերով։
242 Աշխարքհ վըրա, Ջավախքի վըրա։
244 Ծուխն ու թըշնամին տիրել են ահա,
252 Մտքովն անցնում է աշխարքի բանը։
253-256 տողերը չկան։
257 Ու դառը ծաղրով հարցընում է նա
260 Քո Թաթուլն արդյոք քա՞ջ էր ու սիրուն․․․
263— 264 Կնոջ մատնությամբ ամրոց չի առել,
Չի եղել կյանքում երբեք խաբեբա․․․
275 էն ահավոր ժայռի ծերից
284 Որ չի ծաղկի էլ նորից։
287 Անցավ Թաթուլը հաղթական
289 Ու նըրանցից միայն անմեռ
295 Սիրո՜ւն տիկնայք, ջահի՛լ տըղերք,
297 Ամենքս այսպես հյուր ենք կյանքում
303—304 Ա՜խ, երանի՝ ո՛վ որ կըգա
Ու կըգընա անարատ։