Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ4.djvu/506

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


229—230 տողերի միջև՝
Սև խորշում զվարթ երկրի վերևում,
Որ պարզ երկնքում զուր է երևում։
230 Վիճակս փոխվեց այն ժամանակիս.
234—235 Բայց այս այսպես էր։ Ոչ ոք իմ կըտրած
Շըղթան չըկապեց, այնպես էլ մընաց։
237—238 տողերի միջև՝
Երկայնքով֊լայնքով, շուրջը սյուների.
Դարձյալ ըսկսած տեղս էի գալի,
Որտեղից գնում էի շըրջելու—
Միշտ եղբայրներիս շիրիմից հեռու...
238—241 Եվ երբ թվում էր, անզգույշ քայլով
Պղծեցի նըրանց հանգիստը տխուր,
Դողդողում էի արագ հևալով,
Եվ սիրտըս ցավից ճըմլում էր ամուր։
247 Նույնպես մի բանտ էր, բայց մեծ ու անծայր։
249—250 տողերի միջև՝
Համբերություն էր այս միտքն ինձ տալիս,
Թե չէ կըթռչեր խելքըս հիշելիս։
250 Ես ուզում էի միմիայն բարձրանալ
253—255 Հրճվանքով նայել բարձր լեռներին։
Ես տեսա նրանց, նրանք նույնն էին
Եվ չէին փոխվել նըրանք ինձ նըման.
258 Լըսեցի,— ջըրերն աղմըկում էին
260—261 Ճերմակ պարսպով տեսա քաղաքը,
Եվ լճում հանդարտ սահող նավակը
263—265 Հետո այնտեղ ցած
Մի մենակ, փոքրիկ կըղզի կար կանաչ,
Կարծես ժպտում էր նա աչքիս առաջ։
267—268 Բայց բուսել էին վըրան երեք ծառ։
Լեռնային հովը փչում էր այնտեղ,
270—271 Եվ թարմ դալարի միջում գունագեղ,
Քնքույշ, հոտավետ ծաղիկներ ծաղկում։