Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ7.djvu/631

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


Տպագրվել է Հր, 1916, 1 մայիսի, № 95, այնուհետև, մասնակի կրճատումներով՝ ԹՔ, էջ 347-349, ապա՝ ԵԺ IV, 338-339։

Արտատպվում է Հր-ից։

1 նկատի ունի «Համլետի»

«Ժամանակն իր շավղիս դուրս է սայթաքել, օհ, բա՜խտ իմ դժխեմ֊. Ինչո՞ւ ծնվեցա, որ հենց ե՛ս ուղղեմ» տողերը («Համլետի» առաջին արարվածի հինգերորդ տեսարանից է, տե՛ս վիլիամ Շեքսպիր, Ընտիր երկեր, երեք հատորով, հ. 1, Երևան, 1951, էջ 28)։

2 նկատի ունի «Համլետի»

«Գնամ մորրս մոտ, ո՜վ սիրտ, մի՛ կորցնիր քո բընությունը,

ներոնի հոգին թող մուտք չդնե այս պինդ կուրծքի մեջ,

Թող անգութ լինեմ, բայց ոչ հրեշային.

Պետք է մորս հետ դաշույններ խոսեմ, բայց ոչ գործածեմ» տողերը (երկրորդ արարվածի . երկրորդ տեսարանից է, տե՛ս նույն տեղում, էջ 63)։

<ԽՈՍՔ ԱՐՏԱՍԱՆՎԱԾ ՇԵՔՍՊԻՐԻ ՄԱՀՎԱՆ

ՅՕՕ-ԱՄՅԱԿԻ ԱՌԻԹՈՎ>

(էջ 231)

Արտասանել է Շեքսպիրի և Սերվանտեսի մահվան 300-ամյակին նվիրված հանդիսավոր երեկույթում, 1916 թ. ապրիլի 28-ին։

Տպագրվել է երեկույթին նվիրված հաղորդման մեջ՝ Հր, 1916, 3 մայիսի, № 96, այնուհետև, միայն առաջին երկու պարբերությունները՝ ԹՔ, էջ 349, ԵԺ VI, 399։

Արտատպվում է Հր-ից։

1 Թումանյանի համակրանքը Անգլիայի և անգլիական վարչակարգի նկատմամբ ազգային մեծ բանաստեղծի հայրենասիրության արտահայտություններից մեկն է։ Այս ճառում, որ կարդացվել է հայկական եղեռնից մեկ տարի հետո և անգլիական նպաստաբաշխ-բժշկական հանձնախմբի անդամների ներկայությամբ, արտահայտված է բանաստեղծի կարծիքն այն մասին, որ հայ ժողովրդի ազգային ազատագրական իղձերի իրականացումը հնարավոր կլինի միայն Առաջին համաշխարհային պատերազմում եռյակ համաձայնության երկրների՝ Անգլիայի, Ռուսաստանի և Ֆրանսիայի հաղթանակի դեպքում։