Էջ:Իմամաթ.djvu/122

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


՜հար կութիւն է, որ միայն քաղաքական ի շխունաթիւնը կարող է գոլւծ սպլւեյ։ Բէհայի վարդապետ ութեան քաղաքական սատաս ի մի նշանաւոր կէտն էք այն է, որ նա առաթարկում է աշխարհի բո քոր տիրողներին միանաք, մի դհրագոյն ժողով կազմեք, դաշնաւ որւեք մշանթենաւոր «Մեծ խաղաղութեամբ», թ)ւթել զին լորական ութիւն ր, զէնքր, զինաթափւիլ և զօրանոցները յատկացնել դիաութեան տաճարներին։ նա մի այնպիսի ղաշնակցաթիւն էր երաղամ. որ քէ«|0|ւ դաշնակիցները իհարկին միահամառ ոյժով ճ) շեն նրան, որը որևէ ընթացքով մաածէ վրդովեք ընգհանուր խաղաղութիւնը։ 1\յս աո թիլ «պէմին» (ընդհանրական) ուղղած՝ թղթում յորդորում է, որ ղիտնականնԼրի մի վհհաժողով այնպիսի միջից ձեռք առնէ, որ համայն մարղկութիւնը պարտաւորացնէ միևնոյն քեղւով կտրղալու, ղրեքա, խօսեքու, միևնոյն տառերով և միևնոյն սւղղութիւն ով ղասաիարակելու ապսպա սերունդը Այս թ ղթ ի մէջ հրամայւած է ՜հետևողներին աւհքի սերտ կերպով կապ-ւհք այն իշխ.սնութեան հետ, որն իրենց աղատոլթիւն կտա ճշաութ համր, կատարեք օրէնքներն ու պատւիրանները, հա ւատարիմ հոդւով և անկեղծ եռանդով աթակցեք ու թանալ, որ այդպիսի իշխանութիւնը ղարդս՚նա, պայծառանտ առա թանա և. իւր իշխանութիւնը տար ած է իրենց կեղեքիչների, հարոտահարողների, հալած ալների և բարբարոս տանթողների

վրա։

44. Այս քարոզութիւնների տարած ւեքուց և ամէն կռղմ քարոզւեքուց յհտո, Բաբիները իրենց տների րոքոր զէնքերբ ւյրլեցին, խաղաղ»։թ հան զէնքով—համրերութ եամբ զինւհցան և լոհքեայն տարածեցին իրենց վարդապետութիւնը։ Մի տաս-նեակ տարի այք ես չկրկնւհցին արիւնահհ ղաթիւնները, թ էհ մասնակի հալածանքը, տանթանքը, կողոպուտը անպակաս էր,

\