Էջ:Իմամաթ.djvu/249

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Նիղամի-Ս ալթանէին, որը դժկամակած միշտ պնդում էր իւր հրաժարականի վերա։ Կենդ լանական կառավարութիւնը թէև միշտ փիշիքարի կողմն էր բոնում, վերքին ի սրոշսլմների դսր ծ ադրութեան հրամուն էր արձակում, բայց փիւԻքաՐԱ է է է1 յանդգնում դիմաղրել դահաժառանղի հրամաններին, կամքին, պւ* պատճառով անկախ էին մնում շատ խնդիրներ։ Ա յս խ՛ուլ վէ ճերիւյ դժկամակած, դահաժտււտնդր չէր թողնում, որՆիղա միՍալթ անէն ճնշումներ գործ դնէ կալւած տտէրների վրա և նրանցից մթերք կսրղէ, կամ կարողանա քաղաքի հացա• դսրծներին աժան ցորեն մատակարարել։ Այս նեղ վիճակից աղտտլելու համար, նիղամի-Սալթ անէն հրաժարականի վրա պնդեց ու հեռացաւ։ տանելով իրեն հետ Թէհրանից բեր լա (է ահաւոր պաշտօնե աներ ի սւիտւսն: Պետական ամբարների մթերքը դտհաժտոանդը վերոաադելուց յետո, ինչպէս պատմում են, դահաժ աո անդը պաշտօնե ա էր ուղարկել Նիղամի-Ս ալթա նէի ետհից, որոնք ճան ապար հին նրան հասել և ետ էին աոել ցորհնի պակասորդի արժէքը երկու հրեք հարիւր հազար թուման*