Էջ:Ինչ է, ով է (What is, Who is) vol. 4.djvu/325

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


հրամանատարներ Ս. Մ. Բուդյոննին, Կ. Ե. Վորոշիլովը, Ե. Ա. Շչադենկոն:

1919 թ. հոկտեմբերի 20–ին կարմիր բանակի զորքերը գրավեցին Օրյոլը, իսկ երեք օր անց Բուդյոննու հեծելազորը Վորոնեժից վտարեց գեներալ Շկուրոյի ընտիր հեծյալ զորամասերը: Կարմիր բանակը ջախջախեց նաև դենիկինականներին: Ինքը՝ Դենիկինը, անգլիական նավով փախավ Ռուսաստանից: Նրա բանակի մնացորդները հեռացան Ղրիմ: Պետրոգրադի մատույցներում ջախջախվեց նաև Յուդենիչը:

Քաղաքացիական պատերազմի տարիներին Սովետական Ռուսաստանին օգնում էին տարբեր երկրների աշխատավորներ: Կարմիր բանակի շարքերում մարտնչում էին հունգարներ, կորեացիներ, չեխեր, լեհեր, սերբեր, գերմանացիներ, ռումիններ:

Եվրոպայի և Ամերիկայի քաղաքներում բանվորները միտինգներ ու ցույցեր էին անցկացնում, կազմակերպում գործադուլներ՝ «Ձեռքներդ հեռո՛ւ Սովետական Ռուսաստանից» լոզունգով:

1919 թ. Սևաստապոլում և Օդեսայում ապստամբեցին ֆրանսիական նավաստիներն ու զինվորները: Արխանգելսկում հրաժարվում էին մարտի դուրս գալ անգլիական զինվորները:

1919 թ. կապիտալիստական երկրների կառավարությունները հարկադրված էին իրենց գրեթե բոլոր զորքերը դուրս բերել Սովետական Ռուսաստանից: Ինտերվենտների խոշոր զորամասեր մնացին միայն Հեռավոր Արևելքում:

Դենիկինի դեմ տարած հաղթանակից հետո թվում էր, թե մոտենում է երկար սպասված խաղաղությունը: Սպիտակների զորքեր մնացել էին միայն Հեռավոր Արևելքում, Միջին Ասիայում և Ղրիմում: Սակայն