Էջ:Խաչատուր Աբովյան, Երկերի լիակատար ժողովածու, հատոր 1 (Khachatur Abovyan, Collective works, volume 1).djvu/92

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


Սփիւռք համայն ծովափին, տարփողեն զնորա խնամ.
Եւ անշունչք չեն զրկեալ ի մասանց նոր՝ բարեաց.
150 Ես միայն մնացիր անհաղորդ կամ տարտամ
Ես զաւակս սնուցեալ ի նորա դաստակաց.
Ամուր հաւատով, անիւարդախ յուսով
Դիմեմ ի հայրենի ծոց նոր գթալից
Եւ օրհնեմ յաւիտեան զանաղարտ դիր կամացն։