Էջ:Ռաֆայել Պատկանյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 1.djvu/144

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Պատիր հուսով կորաք, կործանեցիք թըշվառ Հայաստան,
20 Ու անտեր մընացիք, աշխարհիս մեջ չունիք ապաստան։

Վաթսուն ու մեկ հոդված՝ դու Հայաստան խըղդեցիր իսպառ,
Հայի սիրտն ու հոգին անխընա արիր պատառ-պատառ։

Սուտ խելքը, սուտ վախը մոռցած՝ ըլլայիք խելառ քաջեր,
Իցե ավելի շուտով ազատվեիք, պարզամի՜տ հայեր։

25 Սև թանաքով մըրոտած հոդվածները, ասե՛ք, ի՞նչ անեն,
Երբ հայերը քաջություն ու անվախ սիրտ իսպառ չունեն։