Էջ:Armenian classical poetry vol 1.djvu/92

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


և արբէ՛ք զիմ գինիս,
Զի կեցջիք յանսպառ,
յանվախճան յաւիտեանս։

ՏԱՂ ԵԿԵՂԵՑՒՈՅ


Երկինքն ի յերկինս և երկիրս ի յերկինքն,
Վայրէջք ի խոնարհ, և վերելք ի բարձունս.
Երկին նոր երկին լոյս արփազարդեալ,
Վերին աւետիքն ի յերկիր ծաւալին.
Գուշակք ի յէից եւթնատես միակին,
Խորհուրդն եթերեան նոյն ի թևըս հողմոց.
Ծանոյց տեսանողն ի յերկուց թռուցելոցն,
Հարսինըք կանայք արծւաթռիչք սըրընթացք,
Եւ հողմք ի չորից վեր ի յօդն ամբառնին,
Եւ յայն քառադեան գետըն վտակ բըղխենայր,
Հոսէր, իջանէր անդր ի ծովն առաջին,
Խաղայր, ծաւալէր անդր ի ծովն որ յետնոյ։
Ծովուն առաջնոյ անդր երամք աղաւնեաց,
Ծովով երկրորդի ձագք արեամբ թաթաւին.
Ծաւալ ծով ծիծաղ քաղցր օդով շարժենայր,
Շարժէր սաբայեան ի կղզիս կընդըրկի.
Ամբակ շափիղայ տեառն յայգին Կեդրոնի.
Ի խաղըս գետոց հրով վառեալ բուրաստան,
Եւ անդ մակաղին երամակքըն Գեբայ,
Նոճիւ սարդենայ փառք պատիւ Կարմեղայ։


ՄԱՏԵԱՆ ՈՂԲԵՐԳՈԻԹԵԱՆ


Ա․

Ձայն հառաչանաց հեծութեան սրտի՝ ողբոց աղաղակի
Քեզ վերընծայեմ, տեսողըդ գաղտնեաց,
Եւ մատուցեալ եդեալ ի հուր թախծութեան անձին տոչորման՝
Զպըտուղ ըղձից ճենճերոյ սասանեալ մտացս,
Բուրվառաւ կամացըս աոաքել առ քեզ։
Այլ հոտոտեսցիս, հայեսցիս, գըթած,