Էջ:Barpa Khachik.djvu/128

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


նելով,– ինչո՞ւ միտքդ կտանջես զուր տեղը։ Ոչ ոք, որքան որ գիտեմ, քեզմե չի խնդրած այդպիսի զոհողություն. երբ առիթը ներկայանա, այն ատեն միայն…


Մարիան նախ անձկությամբ, հետո աղերսանքով նայեցավ Միհրանին, և դեռ անիկա իր խոսքը չէր վերջացուցած, երբ անոր աչքերը լեցվեցան արցունքներով։


Միհրանը հասկցավ Մարիայի վհատությունը, և գութի անսահման զգացում մը գալարեց իր սիրտը, այդ զգացումին հետ և զարթնեց իր աղոտացած համակրությունը։ Անիկա բռնեց Մարիայի ուսեն և անոր իրանը մոտեցուց իրեն. Մարիան հլությամբ կճկեր երիտասարդին կամքին, երբ Միհրանը համբուրեց անոր թաց աչքերը, աղջկան խոնավ թարթիչները խտղտացուցին Միհրանի շրթունքները, և ամբողջ մարմինեն սարսուռ մը անցավ։


Քիչ հետո Մարիան զվարթությամբ կրկին թեյ կպատրաստեր և ավելի հանդարտությամբ, բայց վեհանձնության տենդով բռնված՝ կվիճեր Միհրանին հետ.


— Ո՛չ, ես չեմ ուզեր պաշտոնական ամուսնություն, դուն բոլորովին ազատ զգա քեզ. պետք չէ, որ ես շղթա մը ըլլամ քեզ համար… և նույնիսկ, երբ այլևս ինձ չսիրես, կամ թե ուրիշ մեկը սիրես, պետք է կարենաս ինձ թողուլ և երթալ քու ցանկությանդ ուղիով։ Ո՛չ մեկ կաշկանդում մեր մեջ, ոչ մեկ հարկադրություն, այսպիսով միայն մենք կպահենք մեր անկեղծությունը իրարու հանդեպ։


Միհրանը՝ երախտապարտությամբ լեցված Մարիայի նկատմամբ, ըսավ հուզմունքով.


— Սիրելի Մարիա՛, ես չեմ լիներ երբեք առաջինը մեր կապը խզող։


— Ուրեմն մենք միշտ միասին կմնանք,— ըսավ Մարիան անսահման երջանկության արտահայտությամբ և նետվեցավ Միհրանի վիզը։


Անոնք իրար համբուրեցին ջերմ սիրով։


Յորկին շուտով անդրադարձավ, որ Միհրանի կյանքին մեջ անսովոր բան մը կա, և զարմացած էր, որ այս անգամ Միհրանը իր սովորության համեմատ խոստովանություններ չէր ըներ իրեն։ Անիկա Մարիային հանդիպեցավ ալեկոծ երե–