Էջ:Barpa Khachik.djvu/3

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


                       *
                    *     * 

Իրիկուն մը, երբ Բարպա Խաչիկը և Միհրանը գացին Կանըrիեռի ապակեպատ պատշգամբով սրճարանը, գտան Գաբրիել Դյումոնը, որ մինակ նստած էր։ Ծերունին հրավիրեց նորեկ օտարականները իր սեղանը, և անոնք խոսեցան Կ. Պոլսո, պատերազմի և Բարպայի տարագրության պատճառներու մասին։ Երբ ծերունի ֆրանսիացին լսեց, որ Բարպան չէր կարողացեր ջնջել եռագույն դրոշակը և հողին տակ պահված պահեր էր և այդ դրոշակի մասին Բարպայի ունեցած հարգանքը դարձեր էր անոր դժբախտություններուն սկզբնապատճառը, սաստիկ հուզվեցավ և դողդղալով ըսավ.


— Քաղաքացի՛, դուք ավելին ըրեր եք, քան թե շատ մը ֆրանսացիներ կընեին նման պարագաներու մեջ։


Գաբրիել Դյումոնը այս խոսքերը ըսելով, կթոտելով ոտքի ելավ և ամուր սեղմեց Բարպա Խաչիկի ձեռքը։


Հետո գավազանը գետնին զարնելով, կանչեց գարսոնը, թուղթ, մելան և գրիչ ուզեց, անմիջապես հանձնարարական նամակ մը գրեց, հանձնեց Բարպային և ըսավ.


- Փարիզի մեջ հին բարեկամ մը ունիմ, քսանհինգ տարիե ի վեր չեմ տեսած, բայց այդ տարբերություն չըներ։ Անիկա դարբնոց մը ունի, ուր կպատրաստեն երկաթյա նուրբ և գեղարվեստական առարկաներ։ Նամակիս վրա Բոնպարի տան հասցեն գրեր եմ, ներկայացի՛ր իրեն անձամբ. անիկա հին դեմոկրատ է և ազնիվ մարդ է: Ես իրեն ավելի մանրամասն կգրեմ։ Դուք միայն անոր քով գործ կրնաք գտնել:

                       *
                    *     *    

Երկու օր հետո, երբ առավոտյան նախաճաշիկը կընեին, հյուրանոցին ծառան բերավ նամակ մը, որ հասեր Էր առավոտյան թղթաբերով. նամակը Յորկիեն Էր և գրված Էր ֆրանսերեն, և ան պատասխանն Էր իրենց հասած օրվան Միհրանի գրած նամակին։


Վիկտորյան ձեռքի գործը թողուց և եկավ սեղանին մոտ. անոր աչքերը կպսպղային արցունքի կայլակներու մեջեն: