Էջ:Ghazaros Aghayan, Collected works, vol. 3 (Ղազարոս Աղայան, Երկերի ժողովածու, հատոր 3-րդ).djvu/54

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


ո,ինչ չդրեէէ աա կնշանակե իր փախուստը և անզորությունը ծածկել մի երեխայական մահանայով։ ճշմարիտ առաջադիմա ֊ կան թերթը անընդհատ պատերազմ պետք է մղե խավարի, տգիտության, խաբեբայության և աչքակապության դեմ, Եթե մի թերթ վնասակար գաղափար է տարածում ժողովրդի մեջ, ինչպե՛՛ս կարելի է լռել այդ խոշոր երևույթի դեմ, և արդա¬ րացնել իրան նրանով, թե այդ թերթը նա համարում է իբրև չեղած։ Կամ ո՞վ է ավելի մեղավոր, արդյոք թե՞րթը, թե՞ նրա

  • խմ բա գիրը * Եթե մեղավորը խմբագիրն է, որ այսօր Կիրակոսն

է, վաղը կարող է Մարկոսը լինել, ինչո՛ւ այդ խմբագիրը չէ անանուն, այլ թերթը, որ մի հաստատություն է բարի նպա¬ տակով հիմնված, որին աշխատակցում են շատ ազնիվ բաժա¬ նորդներ, որ կարդում է հայ ժողովուրդը։ Պարզ խոսենք, եթե Սպանդար յանը մեղավոր է, որ թերթ է հիմնել, ինչո՛վ են մեղավոր այն մարդիկր, որոնք հիմնադիր չեն։ Ի՞նչ մեղք ունի Տմբլաչի հաչանը, որի շնորհալի ֆելիետոններին անհամբեր սպսաում են հազարավոր ընթերցողներ, Ի՛նչ մեղավոր են Մ ուրացանը, Ագապյանը, ճ ուղուր յանը, Նար֊Դոսը և ուրիշ ?Նորհալի գրողներ (որոնց ես համարում եմ իմ դասակարգի մարդիկ և ամենայն ուրախությամբ կդաշնակցեմ դրանց հետ' առանց մտավոր և բարոյական դավանանքի խտրության։ Այս՝ տեղ դասակարգ և կուսակցություն ջոկ֊ջոկ բաներ են և չպետք է միմյանց հետ շփոթել: Մի դասակարգի մարդիկ կարող են զա¬ նազան կուսակցության պատկանել, և հակադարձն)։ ((Մշակ))-ի կարծիքով մեծ մեղավորները հենց աշխատակիցներն են և բա¬ ժանորդները, որուԷհետԱ դրանք պահպանում են մի թերթ, որի գոյությունը Մշակին վնաս է հասցնում նյութապԼս: Եթե Մշակը)) բանի վրա նայում է իր շահի տեսակետից, ինչո ւ միևնույն բանի վրա 1ս^իտի նայի և ամեն մի գրող իր շահի տեսակետից։ «Մ շակօ֊ի համար, իբրև մի լրագրի, օգուտ չէ, որ մի ուրիշ լրագիր գոյություն ունենա, իսկ գրողների համար շատ օգուտ է, որ շատ լրագրեր գոյություն ունենան։ Ինա կան է ուրեմն, որ ինձ համար, իբրև գրողի և գրողի դասակարգի շահի պաշտսլանի, ոչ մի թերթ անանուն չլինի, իսկ ((Մշակ а-ի համար, իբրև լրագրի, բո1որ լրագրեր ի անունն էլ կտրվի: Գրողներից էլ միայն նրանք ապրեն, որոնք «Մջակ»֊ումը կգր-