Էջ:Hagop Baronian, Collected works, vol. 4 (Հակոբ Պարոնյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 4-րդ).djvu/234

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


— Մարդ մի կուգա կոր, ըսի՛ր... (Լալով) մեռելներուդ հոգուն համար, հինգ փարա տուր, Աստված գործդ հաջողե, երկու օրե ի վեր բան մը կերած չեմ, անոթի եմ:


— Գնաց։


— Քոնսոլիտեն խապար մը ունի՞ս, ելեր է կըսեն կոր։


— Քոնսոլիտր ձգե՛ դուն հիմա, ես քեզի խայրլը հավատիս մը բերի, անոր նայինք։


— Ի՞նչ կա։


— էֆենտիմ, պյություն մուրացկանները տերութենեն առնելիք ունին եղեր տե՝ խապար չունին։


— Ի՞նչ կըսես, ծո՛։


— Չիմացա՞ր, անցյալ շաբթու Մեճլիսի ումումիեին մեջրեիս Վեֆիք փաշան ըսեր է՝ թե հինգ հարյուր տարի կա, որ տերությունը աղքատներու համար մեծ մեպլաղ մը տվեր է աս մեպլաղին ֆայիզովը, էֆենտիմ, չէ քի միայն Պոլսո աղքատները՝ այլ անոր հինգ հարյուր խաթր աղքատներ ալ գտնվին նե՝ կեչինմիշ կըլլան եղեր։


— Ինչո՞ւ ուրեմն մեր ֆայիզները չեն տար եղեր։


— Ասանկ նստելով գործ չի քալեր, պյություն մուրացկաններս մեկ ըլլալու ենք, քեհյանիս առջևեն, մենք ետևեն խարիճիեի առջև շարվելու ենք, արզհալ մը տալու ենք և հաշիվները նայելու ենք։


— Անանկ է յա, նայինք որի տրվեր է այդ ֆայիզները։


— Ի՞նչ կըսես, աղբար, ֆայիզները կառնենք, յան կուգանք, զաթր այս տարի տունեն գլուխս կը տանին կոր քի Պեռյուք Տերե երթանք։ Աս ի՞նչ անիրավություն է, մեր ֆայիզներուն վրա նստեր են։


— Հիմա բանած ֆայիզները առնելնես ետքը, ան ալ չե՞նք կրնար ուզել։


— Իրավունքնիս չէ՞ մի. կուզենք, կառնենք պանքայի մը կուտանք, ֆայիզը անկից կ՛առնենք։


— Պոլսո աղքատներուն հինգ խաթը ըլլա նե, կեչինտիրմիշ կընե եղեր հե՜ե՜։


— Ճանըմ, Ահմետ Վեֆիք փաշան սուտ չպիտի խոսի յա՛։