Էջ:Hagop Baronian, Collected works, vol. 4 (Հակոբ Պարոնյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 4-րդ).djvu/357

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


<17>

Պարահանդեսի եղանակին մեջ ենք...


Խնդանք, պարենք, երգենք, խմենք։


Տեսա՞ր աղեկ մարդը, կըսեն հիմա կիներն որոնց համար պարահանդեսն գարունեն ավելի սիրելի է։


Պոլսո բոլոր խանութները. դիմակներով լեցված են... Եվրոպա և Ամերիկա երկու ամիսե ի վեր ամեն շաբաթ շոգենավներով դիմակ կը ղրկեն մեզի... ի՞նչ պիտի ընենք այն չափ դիմակը, Պոլսո մեջ այնչափ դեմք չկա...


Գնա՛ ծխավաճառի մը խանութը և հարցուր.


— Ինձի աղվոր դիմակ մը կուտ ա՞ս։


— Շատ լավ, քո վինիդ գրպանեն քսակ մը հափշտակելու համար առաքինության դիմակ մ՝ահա քեզի։


— Ուրիշ տեսակը չունի՞ս։


— Ամենեն ալ ունիմ. ահա պարտքդ չվճարելու համար հաստատամտության դիմակ։


— Գեշ չէ, բայց ինձի չհարմարիր ան։


— Ահա քեզի ուրիշ մը, բայց քիչ մը սուղ է։


— Ինչ է աս։


— Երուսաղեմի վանքի հաշիվները քննելու համար երկու հարյուր ոսկի ճանբու ծախք առնողներու համար անձնանվիրության դիմակ։


— Ուրի՞շ։


— Կովու կամ ոչխարի դիմակ կ՝ուզե՞ս։


— Չէ, Պեշիկթաշ պիտի երթամ։


— Ի՞նչ վնաս ունի։


— Ճանբան քյուրտեր կան։


— Ի՞նչ կ՝ըլլա։


— Կը բռնեն կը քշեն ինձի։


— Ինչո՞ւ։


— Հապա չե՞ս գիտեր որ Հայաստան ամեն շաբաթ կով և ոչխար կը հափշտակեն։


Ո՞ր մեկն հիշեմ, ամեն բանի համար դիմակ, ամեն բանի մեջ դիմակ, և ամեն տեսակն մի առ մի գրելն երկար կըլլա, երկաթյա կամուրջին շինությանը պես։