Էջ:Hagop Baronian, Collected works, vol. 4 (Հակոբ Պարոնյան, Երկերի ժողովածու, հատոր 4-րդ).djvu/43

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


— Երկու հոգի եկան պատմեցին։


— Կը ճանչնա՞ս զիրենք։


— Չեմ ճանչնար:


— Ի՞նչ ելավ ատկից։


— Ի՞նչ պիտի ելլա, երկու վկայով ամեն բան կը հաստատվի։


— Այդ մարդիկ թե որ տեսնալ հարկ ըլլա։


— Տեսնալու է. ես ալ ձեր տեղը ըլլամ նե՝ տեսնալ կուզեմ։


— Ո՞ւր տեսնալու է, ո՞ւր կը գտնվին։


— Ատիկա չգիտեմ։


— Չգիտցած մարդուդ ինչո՞ւ կը հավտաս կոր։


— Ես կը հավտամ։


— Հիմա, ապացուցանել հարկ ըլլա նե՝ ինչ պիտի ըսես։


— Երկու մարդ եկավ և...


— Շատ աղեկ, շնորհակալ ենք։


— Հայր Տիմոթեոս, Լույսթ գրած էր, որ ձեր արժանապատվությունը նորին արժանապատվության իմացուցած է եղեր Կովկասու ապստամբությունը։


— Քավ լիցի, ես ատանկ բան մը չըսի, և շատ ցավեցա, որ Լույսի մեջ այդպես գրված է։


— Կովկասու մեջ խռովություն մը կա՞։


— Ամենևին, բան մալ չիմացա ես։


— Շնորհակալ ենք, հայր։


— Տեր հայր, Լույսի խմբագիրն եկա՞վ։


— Ո՛չ:


— Կովկասու մեջ հայոց կողմե հրատարակված հայտարարություն մը ունի եղեր քովը, ղրկե՞ր է։


— Քովը չէ եղեր, ձեռք բերելու ըլլա նե՝ պիտի ղրկե եղեր։


— Շատ աղեկ։


Ասոնք են ահա այդ լուրերն հավելվածներով հրատարակող խմբագրաց տված տեղեկությունները, որոց աղբյուրներուն որքան հավատարիմ ըլլալն ընթերցողաց դատողությանը կը հանձնենք։