Էջ:Lusnyak.djvu/27

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


ՉՈՐՑԱԾ ՎԱՐԴԸ
Վարդ մը ունիմ դեղնած ու չոր,
զոր կը պահեմ գիրքերուս մեջ,
Եվ որ գարնան անչափ աղվոր
շքեղ փայլեր լուսանցքին եզր:

Ու՞ր են հիմակ իր ճոխ թերթեր
բոսորագույն և թավշագեղ,
Լոկ իր տեսքով իսկ կը դյութեր
ամեն ակնարկ հաճոյասեր:

Հիմակ խանձած չոր ու դժգույն
կծկած կմախք մ՛է գրքիս մեջ,
Գացին գեղը ու թարմություն,
ու ակնարկներն զինք չեն փնտրեր:

Գերեզմանին մեջ այս սակայն
ան որ բուրե իր հոտն անույշ.
(Անոր հեշտանքն անմահական,
որով պահեմ միշտ զինք զգույշ):