Էջ:Lusnyak.djvu/5

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


ՀՈԳԻՆԵՐՈՒՆ ԱՐՑՈՒՆՔԸ

Երբոր աշնան կը թափթըփին
տերևնեը դեղին,
Ու անձրևները հովեն տարված,
օղին մեջ գա հած.
Սիրտըս թախծոտ, խորհիմ տրտում
այն աղջիկներում,
Որոնք կյանքի բուրաստանին
զերդ մտերուհին,
Գարնան անուշ օրերուն մեջ
շուտով կառնեն վերջ,
Ու իրենց կու՜յս հոգին կապույտ
դեպի երկինք ցուրտ
Կը բարձրանա հանդարտ` ամրան
ամպերում նման:
Նոճիներուն սև շուքին մոտ`
լքված, անծանոթ,
Անոնց մարմինը հողերուն
տակ մնա թաքուն.
Հիշատակնին ալ ծուխի պես
կը ցնդի անտես.
Ու մոռցունքի սև քողին տակ

14