Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 1.djvu/123

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է








60 Որդին կանգնած է պահնակ։
Նորա վերարկուն սպիտակ
Գուցե երբեք չքանա,
Բայց հրաշալի ճակտիդ պսակ՝
Միշտ վարդավառ պիտ’ մնա: