Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 1.djvu/84

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է





Մեզ պիտո է հարստություն,
60 Որ պարարենք մեր մարմինը։

Հոգու համար ուսում պետք չէ,
Ո՛ր սուրբերը ուսյալ էին.
Կրոնի ծեսերը պահելով,
Անշուշտ կերթամ արքայություն»։

65 Ուրախացի′ր, դու Հայաստան,
Լսելով քո որդու խոսքը.
Փառք ու պատիվ քեզ կըբերեն
Քո մարմնապաշտ մեծատունքը։