Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 2.djvu/44

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


անկաշառ ‘[կայք են գրդւածք նորա, Կրօնագիտութիւնն և այլ կրօնական յօդուած ինչ ի գիրն կոչեցեա crlTniquijf Արարատեան»: ճշմարիտ է' այրս յայս համեմատելով իւրոցն կարգակցաց առ հոգևորս Հայոց, գերազանց էր յաս տ ոլածա բան ական և ի պատմական գիտոլթիւնս և կարող էր զայն յսմենայն ըստ իմիք արդիլնաւոր կացոլցանել վասն ժամ անակցաց իւ֊ րոց և ապագայից, եթէ զոր գրեաց, գրեալ էր ի լեզու առ հասարակ հաս- կանալի ժողովրդեան. և միթէ ընթերցողը ճառիս չգիտեն և չխոստովա- նիցեն ընդ մեզ, թէ երկասիրութիւնք նորա թաղեալ և թաքուցեալ պահեն ի խորշս մատենադարանաց ի վայելս անբանից որդանց քան թէ բանա- կանաց։ Հեղինակ Հայ֊Ռուս բառարանի տպելոյ ի Մոսկուա յամի 1838, Աղեքսանդր Խուդաբաշեանց իւրով աշխատասիրութեամբ օգնեալ է բազ- մաց ի թարգմ անութեան մասին, որոց գայթ ի գայթն ընթանալ ի գի տ ու¬ թի ւն и Հայ և Ռուս լեզուաց է չէ անօգուտ գործդ մանաւանդ վասն Ռու- мшд, որ կամիցին ուսանիլ զլեզոլ Հայոց, բայց առ ուսանելոյ Հայոց լեզու Ռուսաց յալէտ պիտանի էր բառարան ի Ռուսաց լեզուէ ի Հայ քան ընդհակառակն, որպէս պրարին 3 արոլթիւն վարդապետ Ալամ դարեանց և պարոն Երիցփոխեանցն ի նորումս, թէև չէր ախորժելի ասել վասն վերջնոյս, թէ բազում ուրեք գթեալ ի սխալանս և ի յանցանս ընդգէմ հայկական լեզուախօսութեան կազմեալ յինքենէ զբառս և կամ հետևեալ աղճատանար Մխիթարեան միաբանոլթեան Վիեննայի, որք առանց յաջ և յահեակ նայելոյ գոլն գործեն գէթ թարգմանել զԳերմանական բառս աոանց զուգակշիռ ունելոյ զպայմանս լեզուի մերոյ, թէ կարէր արղեօք տանել զայս ամենայն. ցայս վայր իլրաքանշիւր ոք յընթերցողաց ճառիս քննեալ և ստուգեալ է, վասն որոյ աւելորդ էր ինձ յերկարել ի բանս անդր քան զսահման զհամառօտաբանութիւն։ ՍքԼագ ուսուցիչ Հայկական դպրոլթեան' ի Տեարց Լա զա ր ե անց ճեմա֊ րանի Մսեր Գրիգորեան Զմիւռնացի, զորմէ յիշեալ եմք սակաւուք յիւ֊- րում տեղլոջ, այն է ի սկզբան ճառիս, ունի տպագրեալ քանի մի դրեանս վերաբերեալս ի կրօնականն հանզէս, որոյ գիտոլթիւն Հայ լեզոլի գուցէ մեծ և անփանաքելի, բայց միշտ հատակտոր և կցկտուր ի նեղ Ա ի փոք~ րիկ հրապարակս երևեալ, հանգոյն փոքրիկ նաւակաց' յածելով միշտ ի ծովոլ խորշ առանց զարձա կա վայրս ծովուն թևակոխելոյ։ Պ ատոլելի հե¬ ղինակդ, չգիտեմք թէ վասն էր, միթէ յաղագս ստանալոյ զփառս հա յա֊ գէտ առն միայն, գրեալ է հին հայախօսութեամբ, անհասկանալի առ¬ նելով ղրանն Ազգին։ Հարցս/նեմք և ոլնիմք իրաւոլնս հարցանելոյ, եթէ դիտաւորութիւն պա տ ուա կան առնդ էր ղազդ Հայոց ի մերումս զարու Ուսուցանել և ղաստիարակել ի զա լան ա բան ա կան գիտութեան, րնգէ ր 44