Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 2.djvu/48

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


պա սան ական ինչ գրուած յօտար լեզուս... զՒ՞նչ էր պատճառ ղի ֊աչք առ հասարակ հակադրական հոգւով հայէին ընդ դրականռւթիւ1 իւ֊ րեանց, և մի՞թէ չէ լուեալ դոցա զօրհանապազն գանգատ ժողովրդեան առ ոչ հասկանալոյ նորա գրուածս ի լեզու Հայ* մի՞թէ չգիտեն պատուե- լի հեղինակը մեր, թէ այն օտարացուցիչ զօրութիւն, որ հարկագբէ զազգ մեր ուրանալ զիւր լեզու, է այն, զի չունի զմուտ ի նուիրականդ այդ տա¬ ճար, որոյ փականք ըստ գեղեցիկ ասելոյ գերապատիլ Ստեփաննոս վար¬ դապետի կորուսեալ է անգիւտ ի յորձանս գարուց անցելոց (Յառաջ. «>ոգերանութեսւն»} տպեալ ի Մոսկվա 1851 ի Ազգն մեր անտէր և անխնամ, ցիր և ցան ընդ համատարած մակե- րևոյթ երկրի քամ է զմրոլր բաղդին, զոր խառնեցին նախնիք նորա բնա֊ լորեալ անմիաբանութեամբ, նախանձու, քսութեամբ, և շատ այն է կա¬ մակոր տգիտութեամբ, չունի նա զհնար նոլիրել զանձն ի գիտութիւն իւ֊ րոյ լեզոլի, զի պիտին նմա ամբողջ հինգ կամ վեց ամք առ ուսանելոյ զնա, ամենայն Հայորդի էև յարբունս հասեալ հասակի պարտալորի զկենցաղականս հայթայթել, զի ժամանակն պահանջէ զայդ ամենայն, վիհ աստի, վիհ անտի և մահ առաջի ըստ կորովաբան Նարեկացլոյն... ո՞ր ապա հնար էր է այն միակ, որ կարէր կակղել զվայրենութիւն հայ¬ կական բան ական ութ եան, սերմ անել յանկոխ անապատ и զսերմն բարի, ջուր տալ և սնուցանել առ պտղաբեր գործելոյ, եթէ ո չ խօսիլ ընդ ազգին լեզուաւ' որոյ ուսանելոյ վասն չունէր ծախսել նա ժամանակ, զոր գիտէր արդեն ստացեալ ընդ կաթին ի դայեկէն և ո՞ր Հայ հրաժարեսցի ի դրա- սիրութենէ և յուսումնասիրոլթենէ, եթէ հասկանայցէ զայնս առեալ ի ձեռն անկարօտ մնալով մեկնութեան ոմանց թերակիրթ անձանց, որք առ հասարակ սովոր են յազգի մերում միջամուխ էեալ ի խումբ ռամկին ստանձնել ինքեանց' դԿ ի կերոն եան ամբիոն։ Զայս առնելով ոչ իմանամ Pk Ьик և ЬиЧ Ը^Դ եորոգել դրա կանոլթեանն մ երկացին զան и իր ե- լոլթիւն իմաստութեան, որ որպէս այժմ և առ հինսն Հայաստանեայց լեալք ուսանիմք ի ծերոլնւոյն Խորնոյ*, այլ այս ցրտութիւն նորա ջեռցի տակալ առ տակալ և աստիճան առ աստիճան, իսկ մինչ դեռ պաշտօ- նա կա տար գտան ի հինն բարբառ, սուտ է ամենայն ջանք և զուր են քըր~ տունք իմաստնոց Հայոց առ ի լուսաւորութիւն ազգին, զոր ի գործ դնեն. եթէ դնեն առանց ամենևին գիտակցութեան, անձնապահոլթեան և եթ աղագաւ, զի եթէ ստուգապէս դիտաւորութիւն կամ լալ ևս ուղղութիւն իմաստնոցդ Հայոց էր անգնդասոյզ միանգամայն ի յատակ անյոլսու- Խորեն., Պատմ. Հայոց, դիրք Աք դլ, $, 48