Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 3.djvu/189

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


րւոթյամր. դորսս հակառակ մի բարոյական պարծանքի գաղափար, մի ընղհանուր աղդային շինության գաղափար նորա մտքով ես չէ անցել* Մեղ մնում է ցանկանալ այդ աստվածատուր գաղափարին, իսկ թե չհա¬ ջողի մեզ իրագործել, այն ժամանակ մեղ հաջորղք պատրաստել և ուխ- տելով նղով առնել, որ նոքա աշխատեն իրագործել ա՜յն, անդրդվելի հոգով և ցանկությամբ, ինչպես երբեմն Մովսես ցանկանում էր հանել ասսւուծո ժողովուրղը ավետյաց երկիրը* Հայ կանա՜յք, դուք, ինչպես և բոլոր արարածը, մահկանացու եք» ձեզ Հիշատակ չեն, ձեդ փառք չեն ձեր փայլուն գոհարները կամ ուոած քոինոքիններր. ձեր պարծանքր և հիշատակր են ձեր դադ ակներըt Նողա ձեռքով և նոյա արժանավորությամբ պիտի փառավորվին և անմահա¬ նան ձեր անունները, սորա հակառակ, նոցա անարժանությամբ պիտի մեոանին և ոչնչանան։ Երանի“ թե լսելի լիներ ձեզ իմ ձայնը, երանի՜ թե մի քանի զո"> փրկեին իմ այս արտասվախառն խոսքերը, որքա՜ն պիտի մխիթարվեի ես. հույսիս արևը մի գրկաչափ ավելի պիտի բարձրանար ազգային փըր֊ կու թյան հորիզոնի վերա։ №այց ներկայումս, կրկնում ենք, մինչդեռ չկա դեռևս մեջտեղում ընտանեկան կամ մայրենի դաստիարակություն, այս պատճառով, ազ¬ գս։ փն դպրոցք պարտական են կատարել այս պաշտոնը քնքուշ խնամով* Մեր ազգին հարկավոր է ընդհանուր լուսավորություն, որպեսզի ազգը գիտակցություն ստանա, այս կամ այն մասնավոր գիտությունը չոլնին այն խորհուրդը, ինչպես մտածում են ոմանք։ ձ.այոց ազգը շատ տեղ գրել կարդալ չգիտե, շատ տեղ կորած է մինչև անգամ և լեզուն. այս պատճառների հիման վերա, առաջին փույթը պիտի լինի նախ և հառաջ կենղանացնել մայրենի լեզուն, ազգի զավակների սրտի, հոգու և բերանի մեջ, անհետացնել մեր միջից թուրքերենը, մոլղովանհրենը, վրացերենը կամ ուրիշները, որ բռնել են ազգային լեզվի տեղը։ Հայաս¬ տանի բոլոր գյուղերում և քաղաքներում հաստատել պարզ դպրոցներ, որոնց պաշտոնը էր լեզու և գիր ուաուցանել ազգի զավակներին • Այն¬ պիսի գեղերում, ուր ժողովրդի չքավորությունը արգելառիթ է այս գա¬ ղափարի իրագործությանը .......... Անգլիայի պես հզոր և լուսավոր տերության մեջ, գյուղական քա¬ հանան ղրկվում է յուր ծուխից, եթե հանկարծ մի տղա կամ աղջիկ երևեր նորա ժողովրդի մեջ, որ գրել կարդալ չգիտեր։ մահանան ունի յուր ծոլխի ցուցակը, նա գիտե, թե ո՜ր գերդաստանի մեջ քանի զավակ կա, 18»