Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 3.djvu/199

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


«и- Պ. ULrfbty անցի հա j fin յությ ունքը— Պ. Խուդա բաշ յանի դիրքը—Պ. Ршр- կԼնյանցի նամակը — Սկայորդու տարածած լուրերը—Լ յ ուսիս ա- փ ա ւ լը և Հիշատակարանս—Կ. Պոլսի հայոց և հունաց ւդատրիարքների փոփոիւությունքը: § 1. Մեղ դրում են, թե ինչո՞ւ համար լուռ մնացինք կարդալով տեր Մանդինյանցի Մեդուի մեջ (համար 13) պ. Չերքեդյանցի հայհո֊ չութ յունքր, որ ամենայն առատությամբ թափվում էր _յուսիսսսիսւյլի. թե Հրատարակողի և թե նորա գործակիցների վերա։ § 2. Մեղ գրում են, թե ի՜նչ պատճառով մինչև այժմ մի քանի բառ չխոսեցինք պ. Խուդաբաշևի «ОбОЗрвНИв АрМвНИИ» մակագրով գործի վերա, մինչդեռ շատ նյութ կար այնտեղ Հիշատակարանիս համար։ § 3. Մեղ գրում են, թե ո՞ր զանցառության պատճառով լմերժեցինք- չուրերը, որ ճռաքաղից հետո (հոկտեմբերի 17֊ին) ծնած ՍկայորդիՆ քանի մի անգամ հրատարակեց տեր Մանդինյանցի Մեղուի մեջ, որպես թե Հյուսիսափայւը խափանվելու էր, որպես թե մեք հեռանալով </ւա- տ արա կողի գործակցութենից, դադարել էինք աշխատելուց, և թե ին֊ չո՞ւ մինչև այմմ չհայտնեցինք մեր երկարատև լռության պատճառը։ § 4. Մեգ գրում են, թե ինչու համար Հիշատակարանս կամ Հյու-* սիսաւիայ|ը, չէ նվիրում այնքան ուշադրություն բուն ազգային խնդիր¬ ների, որքան լցնում է յար էջերր կամ ընդհանուր լուսավորության վե¬ րաբերյալ բաներով, կամ շատ և շատ հարևանցի քերւԼելով աղգսւյին խնդիրների մոտից։ Այս շորս խնդիրքը հասել են մեզ բազմաթիվ նամակներով, թե֊ պետև աո ի սրտե պատրաստ էինք հարգել մեր ազնվամիտ թղթակից֊ քր, պատասխանելով նոցա հարցմունքին, բայց ֆիզիկական անկարե֊ լությունը, առանձին պատասխանել այդ բոլորին, հաղթահարում է մեգ և հարկադրում է դիմել դեպի մամուլի օգնությունը։ Այս պատճառով և* որոշեցինք Հիշատակարանիս միջնորդությամբ խոսել, ուր մաքուր խղճմտանքով կաշխատենք հանդես հանել մեր պատճառները և կեր֊ 19»