Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 3.djvu/212

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


Ինչպես թողունք պ. Խուդաբաշևին աււել, թե «հայոց եկեղեցու րնդ- Հանրականի հաղորղութենից բաժանմանը հարակից եղան կորստական հետևանք աՂ4Ւ բարօրության վերաբերությամբ։ Բաժանվելով ասորոց եկեղեցուց*, որպեսզի կախ ողությո ւն չունենա նորա հոգևոր իշխ անու- թենից, իսկ այժմ կտրելով յուր հաղորդությունը հույներից և բոլոր Արև- մրտյան եկեղեցիներից, որ այն ժամանակ ընդհանրական եկեղեցու հետ մի էին, հայերը զրկվեցան օգնականներից և պաշտպաններից, որ

  • Չդիտենք, թե հայոց եկեղեցին ե'րբ կախումն է ունեցեք ասորոց եկեղեցուց, որ ղո¬

րանից ազատվելու համար հարկ լիներ բամանվիլ ասորիներից։ Բացի սորանից պ. Խոլդա- բաշևի ասածից դուրս է ղալիս, թե հայերը հառաջ ասորոց եկեղեցուց են բաժանվել և հետո հունար եկեղեցուցt Արդյոք այս բանը դիմանո՞ւմ է կրիտիկական պատմությանը, կտեսանւնք իսկույն։ ա. Հայոց եկեղեցին, կամ նորա հոդևոր դասը, երբեք կախողոլթյուն ունեցած չէ ասո¬ րոց եկեղեցուց կամ նորա հոգևոր իրավասոլթենից, ուստի և Ոչ երբեք ապստամբած և հե¬ ռացած, ինչպես կամի ցույց տալ մեղ պ. Խուդաբաշևը։ բ. Բոլն ասորիք, այսինքն նոքա, որ մեր հետ միասին երեք ժողովք ընդունելով մնա¬ ցին (և ոշ նոքա, որք սահեցան դեպի նեստորականություն), մինչև այժմ ընդունում են հայոց եկեղեցու հաղորդությունը, սորան իբրև կենդանի ապացույց կարող է լինել այն, որ շատ անդամ նոցա քահանա յք կամ եպիսկոպոսները բուն իսկ էջմիածնի մեջ պատարագած են, որպես նաև մեր օրերում Բիֆլիզի մեջ հանգուցյալ Ներսես կաթողիկոսի ներկայալ- թլամր։ Պ. Խուդարաշևը չէ կարող ապացուցանել մեզ սոցա ընդդեմը- Դիտելի է դարձյալ, որ հայերը բաժանվեցան հույներից Քաղկեդոնյան ժողովի ժամա¬ նակ և դույն այդ ժողովի պատճառով, արդյոք իրավունք անեի՞ն կամ որ չափով, թոզ ։պա¬ տասխանեն մեղ ազգային ուսումնականք։ •Քաղկեդոնի ժողովից հառաջ, եղած էր Եփեսոսի ժողովը, ուր դատապարտվեցավ Նես- տորը 437—432 թվականների մեջ։ Նա ուներ շատ կողմնակից եպիսկոպոսներ, որպես Բեո- դորետ, ?՚րաս և Հովհան եպիսկոպոս Անտիոքի։ Այս Հովհանը, որ Եփեսոսի ժողովի ընդդեմ մի փոքրիկ ժողով կազմելով, արդարացուցել էր Նեստորը և նզովել էր Կյուրեդ Աղեքսանդ- րիոլ պատրիարքը, յուր համախոհ ընկերներով, հունական հոդևոր և քաղաքական իշխա¬ նության ձեռքով դատապարտվելով, դոլրս ձդվեցավ հունական եկեղեցու հաղորդոլթենիցt Բայց երթ այս դատապարտ յա լքը տեսան, որ նեստորը ընկավ անկանգնելի և նորա թըշ֊ նամ իք զորացան, ինքյան ք ևս հարկադրվեցան արտաքին ձևով հաշտվիլ Կ յուրդի հետ և հաղորդվիլ հունական եկեղեցուն։ Հունական եկեղեցին ներեց նորանց և ընդունեց։ Երբ 451 թվակ անին, Եփեսոսի ժողովից քսան տարի հետո, սկսվեցավ Քաղկեդոնի ժո¬ ղովք, որի մեջ ներկա գտանվողների թիվը երկու, երեք անգամ շատ էր, քան թե առաջին, երկրորդ և երրորդ ժողովն եք ում, վերոգրյալ Հովհան Անտիոքացին, Թեոդորետր և Իրասը յուր մյուս ընկերներով նույնպես հրավիրվեցան նստելու այդ ժողովի մեջ։ Բայց որովհետև այն բոլոր աշխարհների բնակիչներին հայտնի էին այս մարդիկը, որպես աշակերտը և հետևողը Նեստորի, որովհետև գիտեին սոցա Կյուրղի նզովելը և Նեստորի արդարացնելը, յուրյանը մասնավոր ժողովով, որ կազմել էին մի պանդոկի մեջ, որովհետև գիտեին, Որ այա մարդիկը թերևս վախից, կամ, հացից չղրկվելու խորհրդով հաշտվել էին հանական եկե¬ ղեցու հետ, այս պատճառով հայք, վրացիք, ասորիք, և հապևշք բողոքեցին, որ այդ մար֊ 212