Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 3.djvu/236

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


էոյն, և բառիւս եկեղեցի, բարգաւաճեալ չորիւք նշանօք, իմանայ զայն, յորում եկաց աւելի քան զամ и երեսուն, արիաբար մ արտուցեալ ընդ այլոց մասնատր եկեղեցեաց, զորս ուղղափառս խոստովանի այժմ առ հարկին ստիպելոյ, որպէս և 'ի պատասխանւոյն' որ առ հարցումն, երես 52, երևի. а ուրեմն, ո՞ր եկեղեցին է ճշմարիտ եկեղեցի Քրի и տո и ի». թէ «որն որ այս չորս նշաններն ալ ունի, ինլսլես նաև մեր Հայաստանեաց սուրբ եկեղեցին»։ Շաղկապս նաև ցուցանէ զերկրորդականութիւն և զեր- րորդականութ իւն, այսինքն, պապականն, Նեստորականն և այլն և այլն ուղղափառք են որպէս նաև մերս Լա յաստանեայց եկեղեցի։ Այսպէս երբեմն Իսրայէլ դառնայր մտօք յԵգիպտոս, և քաղցրանային ի թիմս նորա սոխն և խոտորն առաւել քան ղմանանայն երկնառաք։ Տ) Երես 56. Հարց.— «Մեռնելէն ետև մեր հոգին ո՞ւր կերթայ»։ Պա¬ տասխանի— «Քրիստոսի Տեառն մերոյ առջևը կելլէ, և £ստ գործոց մե¬ րող դտտուելով կսւ՞մ արքայոլթ իւն կերթւնյ կա'մ դժոխք»։ Այսուիկ ապաքէն ուսուցանէ ղմ ասնաւոր դատաստանն, այլ արձակելով զհոգիս» զո'րս յարքայութիւն և զո՞րս ՝ի դժոխս, ինչ ո չ յաւելու, եթէ հոգիքդ այ- դոքիկ ընդունին ըստ գործոց ղերանութիւն կամ զտանջանս, եթէ կա& մնան միայն սպասելով վերջին և ահեղ դատաստանի։ Այսպիսի խըՐ&~ նութիւնք աղօտ արկանեն ’/ր միտս աշակերտաց, մ ան ալանդ զի զկնի յարէ իսկոյն վահեղ դատաստանն յետ յարութեան, առանց ի սկզթ1**^* անդ սահմանելոյ զորոշակի յատկութիւնս մասնաւոր և ընդհանուր 4*** տա ոտանաց։ 10) Երես 64. Այվազովսքին, խօսէլով դդլխաւոյ։ մեղադ, թրւլ^ զեօթն մահացուս, յարելով, եթէ դլխաւոր կոչեցան սոքա, աղբիւր գրԼՈ այլոց բազմապատիկ մեղանաց։ Putjg յետոյ հարցանէ «գլխաւոր քերուն ամենն ալ մահուչափ կամ մահացո՞ւ են»: Առ այս պատասխա րացասաբար, յաւելեալ եթէ ըստ ծանրութեանց և ըստ թեթևութե^ & երբեմն մահացու են և երբեմն ներելի։ Գ վերջէ յարէ զանուանս 4.որ մեղաց, որ գոն, հպարտութիւն, նախանձ և այլն և որթ ի կարԳւ են։ Աստուածաբանք Հա յաստանեայց եկեղեցւոյ, ղա յսոսիկ մեղս միլ մահուչափ ուսուցին մեղ, բայց Այվազովսքին զոմանս ի նոցանէ, ** յեցեալ աստիճան թեթ ևութեան, համարի ն երելի и г Ո յք են այդ^քւ և զիա՞րդ որոշեն աստիճանքդ, մինչ Քրիստոս ասէ. «ամենայն որ ’ի կին մարդ, առ ’ի ցանկանալոյ, անդէն շնացաւ ընդ նմա ի սրտի Ւ րում»։ Եթէ լոկ ցանկութիւն, որ դեռ ’/ր սահմանի մտաց և կամաց Հ*** տապարտի որպէս գործ կատարեալ, զիա րդ ապա սահմանեալ է Այվ ա զովսքին ղաստիճան ծանրութեան կամ թեթևութեան մեղ 23G