Էջ:Muratsan, vol. 4.djvu/129

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


նա։ Ո՞րն է ադյոք իշխանի հանցանքը։ Եվ նա ահա թե ի՛նչ է գրում ինձ։

Այս ասելով իշխանը ծափ զարկեց։

Ներս մտավ իսկույն մի ծառա։

-Կանչի՛ր այստեղ գրագրին,-հրամայեց իշխանը:

Մի երկու վայրկյանից ներս եկավ գրագիրը։

-Գնա՛, հանի՛ր իմ գրապանակից թագավորի այն նամակը, որ կապած է սև երիզով և կնքած մոմով, և բեր ինձ։

Գրագիրը գնաց և քիչ ժամանակից ետ բերավ պատվիրած նամակը և տվավ Սևադա իշխանին։

-Այժմ դու գնա,-հրամայեց իշխանը գրագրին, և նա հեռացավ։-Ա՛ռ, բա՛ց արա այս նամակը և կարդա՛։ Ես չեմ կամենում, որ քո սրտում կասկածի նշույլ անգամ մնա,- ասաց իշխանը, նամակը Մարզպետունուն տալով։

-Քո խոսքն ինձ համար ճշմարտություն է. ի՞նչ կարիք կա հին գաղտնիքները քրքրելու,-պատասխանեց Մարզպետունին, չկամենալով նամակը բանալ։

-Չէ՛, իշխան, դու թագավորի մտերիմն ես, իմ էլ, անշուշտ, անկեղծ բարեկամը, կվայելե, որ դու իսկությամբ ծանոթանաս մեր թշնամության պատճառներին, որպեսզի չարիքների առաջն առնելու համար` ավելի հիմնավոր միջոցների դիմես և ստիպված չլինիս հեռավոր ճանապարհ գալ` Սահակ Սևադայից խորհուրդ հարցնելու։

-Կկարդամ, եթե այդպես հաճելի է քեզ,-ասաց իշխանը, և նամակի երիզն ու կնիքը լուծելով` բացավ մագաղաթը։

-Բա՛րձր կարդա. ես մի անգամ էլ եմ ուզում այդ խոսքերը լսել։

Իշխանը կարդաց հետևյալը.

«Աշոտ շահնշահ հայոց թագավորից`

Գարդմանա տեր և իշխան Սահակ Սևադային ողջույն։

Ստացա քո սիրելության գիրը, որով խնդրում ես ինձ տեղեկացնել քեզ իմ ազգական և քո բարեկամ Սիսական Վասակ իշխանին կալանավորելու և Կայյան բերդը ղրկելու պատճառը։ Այդ պատճառը որքան որ ծանր է և բարյացապարտ մի հոր սրտի խաղաղությունը վրդովող, դարձյալ ես ստիպված