Էջ:Nar-Dos, Collected works, vol. 4 (Նար-Դոս, Երկերի ժողովածու, հատոր 4-րդ).djvu/27

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Այնուհետև այդ փնջերը
Նա մոտ քաղաքն է տանում,
Ուր փափկասուն տիկինները
Փող են տալիս ու գնում։

Փոքրիկ որբը այդ փողերով
Կերակրում է յուր պապին
Եվ նորա հետ ուրախ սրտով
Փառաբանում Արարչին։

22 մարտի 1886.


ԱՄԲՈԽԻՆ

Խոսիր, ո՜հ, խոսի՜ր, կո՜ւյր, անմի՜տ ամբոխ,
Փայփայի՛ր քո մեջ չարության ոգին,
Թափի՛ր սրտիցդ բոլոր թույն ու ոխ
Եվ քարկոծ արա դու խեղճ պոետին։
Եվ այդ բոլորը ի՞նչ բանի համար.—
Որովհետև նա բոլոր անձնական
Յուր հաշիվները մի կողմը թողած
Եվ ճակատը բաց՝ նա բարձրաբարբառ
Սուրբ ճշմարտության է անկեղծ թարգման.
Որովհետև բնավ նրա սրտում ըզգոն
Շողոքորթություն չկա բույն դրած
Զզվելի որդը, և ոչինչ մամոն
Նորա դեպ ինքը հոգին չէ գրաված.
Որովհետև նա ամենայն անգամ,
Որպես հայելի, առաջդ է դնում
Քո ներքին կյանքը, որից մինչ' անգամ
Դո՛ւ, դու ինքդ ես զարմանում, զզվում.
Բայց որովհետև դեռ մանկությունից
Դու սովորած ես շողոքորթության,
Եվ տակավին բնավ ոչոք մարդկանցից
Պակասությունքդ քո դեմ հանդիման