Էջ:The educational law, Ashot Yessayan.djvu/574

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


ոլորտում ինտեգրացման գործընթացների հետ մեկտեղ փորձում է համագործակցությունը զարգացնել նաև հումանիտար ոլորտում:

Կրթական ոլորտում փոխազդեցության կիրառման անհրաժեշտությունը զգացվում էր արդեն ԱՊՀ առաջին իսկ տարիներին: 1992 թ. մայիսին համագործակցության մեջ մտնող տասը երկրների ղեկավարները ստորագրեցին համաձայնագիր կրթական ոլորտում համագործակցության, գիտական ոլորտի և գիտական-կրթական կադրերի որակավորման, փաստաթղթերի կազմման վերաբերյալ:

Այդ փաստաթղթերում պետությունները հայտարարեցին իրենց ձգտումների մասին, որոնք ուղղված էին քաղաքացիների կրթական պահանջների բավարարմանը, կադրերի և մասնագետների որակավորման բարձրացմանն ու ընդգրկված բոլոր կրթական հաստատությունների իրավահավասարությանը, ինչպես նաև միջին, մասնագիտական-տեխնիկական, միջին մասնագիտական, բարձրագույն կրթության, կադրերի վերապատրաստման, գիտական աստիճանների և կոչումների վերաբերյալ պետական նմուշի փաստաթղթային համաձայնության տվյալների անհապաղ ճանաչումը:

Այդ համակարգերը գործուն դարձնելու համար անցկացվեցին ԱՊՀ մասնակից երկրների կրթության նախարարների կոնֆերանսներ, որոնք հնարավորություն տվեցին համակարգել համագործակցության մասնակից պետությունների գործադրվող ջանքերը: Սակայն այս համաձայնության շրջանակներում չհաջողվեց հասնել կրթական ազգային համակարգերի առջև դրված հիմնախնդիրների համատեղ լուծման անհրաժեշտ համաձայնեցման:

Կրթական համակարգում ինտեգրացման գործընթացներում ինտենսիֆիկացման խնդրի լուծման համար կարևոր քայլ հանդիսացավ 1997 թ. հունվարին Հայաստանի Հանրապետության, Ադրբեջանի Հանրապետության, Բելառուսի Հանրապետության, Ղազախստանի Հանրապետության, Ղրղզստանի Հանրապետության, Մոլդովայի Հանրապետության, Ռուսաստանի Դաշնության և Տաջիկստանի Հանրապետության ղեկավարների կողմից փաստաթղթերի մեկ ամբողջ փաթեթի ստորագրումը, ինչը դարձավ ԱՊՀ տարածաշրջանում մեկ ընդհանուր կրթական տարածության ձևավորման հայեցակարգ: Դրանում սահմանվել են միասնական կրթական տարածության հիմնական սկզբունքները, ուղղությունները, պայմանները և փուլերը:

Տվյալ փաստաթղթում միասնական կրթական տարածությունը բնութագրվում է կրթական ոլորտում պետական քաղաքականության ընդհանուր սկզբունքներով, սեփական կրթական ստանդարտների, ծրագրերի, չափանիշների, գիտական և գիտա-դասախոսական կադրերի վերարտադրմանն ուղղված պահանջների՝ քաղաքացիների կրթական իրավունքների համաձայնեցմամբ: Տվյալ համաձայնեցման հիման վրա ստեղծվեց խորհուրդ, որի մասնակիցները հանդիսանում էին ութ պետություններ (այդ կազմի մեջ չընդգրկվեցին Վրաստանը, Թուրքմենիան, Ուզբեկստանը և Ուկրաինան):

Խորհրդի խնդիրներն էին՝

  • համագործակցության հետագա զարգացումը,
  • համագործակցության մասնակից պետությունների գիտական և գիտա-դասախոսական կադրերի վերապատրաստման և որակավորման զարգացումը,
  • կրթական ոլորտում գործող ազգային միավորումների և ասոցիացիաների, կրթական հաստատությունների որակավորման զարգացումը,
  • կրթական ոլորտում համագործակցության վիճակի խնդիրների դիտարկումն ու բազմակողմ համագործակցության վերլուծությունը,
  • կրթական ոլորտում բազմակողմ ծրագրային նախագծերի ուսումնասիրումն ու պատրաստումը, համապատասխան միջոցառումների իրականացումը, ձեռք բերված փորձի ուսումնասիրումն ու ընդհանրացումը,
  • գիտական և գիտա-դասախոսական կադրերի վերապատրաստման ոլորտում պետությունների գործունեությունների համակարգումը:

ԱՊՀ միասնական կրթական տարածաշրջանը բնութագրվում է՝

  • կրթական ոլորտում պետական քաղաքականության սկզբունքների ընդհանրացմամբ,