Էջ:Yeghishe Charents, Collected works, vol. 2 (Եղիշե Չարենց, Երկերի ժողովածու, հատոր 2-րդ).djvu/145

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


565 Որ կարմիր Մոսկովում փորի
Մի հսկա, նոր Պեր-Լաշեզ...

ԳԼ. Ե



Աշխարհի ճամփեքի մեջտեղում,
Ուր գալիս են, խառնվում իրար
570 Արևմուտքն ու արևելքը հին —
Ուր եղել է հին Նայիրին —
Կանգնել էր վարժապետ Սողոն:

Մի հսկա հորձանքով ահեղ
Զորքերը անսահման ռուսի
575 Վարարած ջրերի նման
Քաշվեցին Բասենից, Մուշից:

Նորից — խուժեց թշնամին,
Եկավ — մինչև Կարս հասավ...
Նորի՛ց դարձավ Նայիրին
580 Բարբարոսների հեսան։

Նորի՛ց քաղաքներն հնամյա
Դարձրին հողին հավասար —
Դաշտերում անթաղ մնաց
Ժողովուրդը` հազար-հազար։

585 Նորից — անվրդով նստած,
Որպեսզի ձանձրույթից չքնի —
Համոն երկա՜ր֊երկա՜ր
Երգում էր «Մեր հայրենիք...»:

Չէ որ Երևան քաղացում,
590 Հնամյա Մասիսին մոտիկ,


92—10