եղել «ազդելու» նման ոչ-տկտիվ, ա֊պոլիտիկ մեթոդնհրը։ Իսկ ինչ վերաբերում է դրական պսիխոլոգիզմին, հարկավոր է ասել, որ պսիխոլոգիզմն ընդհանրապես առնչություն չունի պրոլետարիատի մատերիալիստական ի աշխարհայացքի հետ, որովհետև վերջինս հետաքրքրվում է իրերի ոչ թե այսպես կոչված «էությամթ», այլ փոխհարաբերությամբ: Մեր գրականությունը ևս ելնելով այդ աշխարհայացքից' պետք է հետաքրքրվի ոչ թե նրանով, թե ի՞նչ է կատարվում տվյալ.անհատի այսպես կոչված հոգում, այլ նրանով, թե ի՞նչ դեր է էսա զում նա արտադրական հարաբերությունների մեջ։ Իհարկե, սա չի նշանակում, որ մենք բացասում ենք հոդեբանությու- նր, սա նշանակում է միայն, որ այդ (հոգեբանությունը>- վեր հանելու համար բավական է ցույց տալ գործողու- : Ահա թե ինչու մենք գրական վերոհիշյալ երկու տեսակներին հակադրում ենք պրոլետարիատի դիկտատս։ • բայի ժամանակաշրջանից վերցրած արկածալին ւսդիտ- վեպը և հերոսական ա գի տ-դրա մ ան, որոնց մեջ ստատիկ կենցաղի փոխարեն տրվում է մեր և թշնամի դա- սակարգերի սոցիալ-քաղաքական ռեալ ՜փոխ-հարաըե - իությունների դինամիկան, իսկ հոգեբանության փոխարեն— անընդհատ աճող գ՛ործողությունը։ 4. Ֆորմայի խնդիրը. — Մեր հիմն и!կան պահանջներից մեկն էւ գրական կատարելագործված ֆորման է, ձևը, տեխնիկան։ Մենք կողմնակից ենք գրական կատարելա¬ գործված տեխնիկայի ոչ թե այն պատճառով, որ կատարելագործված ֆորման <րէսթետիկական հաճույք» է պատճառում, այլ այն պարզ ու գործնական նկատաոումով որ ընդհանապես վատ շինված իրը չի հասնում իր նպատակին։ Պրոլետգրողների հետ ունեցած մեր
Էջ:Yeghishe Charents, Collected works, vol. 6 (Եղիշե Չարենց, Երկերի ժողովածու, հատոր 6-րդ).djvu/108
Արտաքին տեսք